بخش ۱۲ - وفات مریم

هوش مصنوعی: موبد پیر، که معانی را خوب درک می‌کند، این خبر را در نامه نوشت.

هوش مصنوعی: زمانی که خسرو گنجینهٔ روم را به دست آورد، مردم رومی متوجه این موضوع شدند و از آن آگاه شدند.

هوش مصنوعی: زمانی که غالب بر دشمنی شده بود، دیگر به فکر و اندیشه خود راه نداد.

هوش مصنوعی: زبان عذرخواهی که در خانه مقدس از مریم چند بار استفاده شده، آن هم کم و کاستی دارد.

هوش مصنوعی: از لذتی که مریم در زندگی داشته، به تلخی‌ای که این کاهش به او وارد کرده، آن ماه (مریم) در فصل گرما (سلخ) افتاده است.

هوش مصنوعی: عیسى در حالى که جانش در بدنش مانده، به مانند مریم، به سبب غمش تمام طاقت و احساسش را از دست داده است.

هوش مصنوعی: از ضعف و بیماری به بستر خواب رفته‌ام و بعد از آن دیگر جایی برای خوابیدن پیدا نکردم.

هوش مصنوعی: پادشاه با اراده و شجاعت خود، برای خوشحالی و جشن، فضای غم و اندوه را تغییر داد و مراسم شادی را برپا کرد.

هوش مصنوعی: دل به خاطر آرزوی خوشایند، در اندوه فرو رفته و بهانه‌ای برای دوری از مریم به دست آورده است.

هوش مصنوعی: او با چاک‌های بسیار پیراهنش به عزاداری نشسته است، اما در آرزوی معشوقش همچنان پرانرژی و فعال است.

هوش مصنوعی: وقتی شیرین دید که خس از او دور شده، با بی‌صبری و عجله مانند ماه به سوی او رفت.

هوش مصنوعی: در آن لحظه‌ای که ارزشمندترین چیز به دریا رسید، پرواز خورشید در آسمان و زیبایی مه در میان ستاره‌ها را تجسم کن.

هوش مصنوعی: با وزیدن باد خزان، باغ دوباره سرسبز و گلزار شد. مانند سروهایی که به آزادی ایستاده‌اند، فضا پر از نشاط و زندگی گشته است.