شمارهٔ ۳۱۲

هوش مصنوعی: رنگ لب‌های تو مانند لعل است و طعمش شیرین‌تر از عسل می‌باشد، و زیبایی چهره‌ات از نازکی گل یاسمن هم بیشتر است.

هوش مصنوعی: تفاوتی که میان تو و خورشید وجود دارد چیست؟ آسمان به تو نگریست و گفت: "این بهتر است."

هوش مصنوعی: در باغ، سروهای بسیار زیادی را دیده‌ام، اما آن چیزی که واقعاً خوشایند و ارزشمند است، همین حقیقت و راستین بودن است.

هوش مصنوعی: بدون وجود شمع خودم، باید در درون خانه آتش بیفروزانم؛ زیرا روشنایی این‌گونه بهتر است.

هوش مصنوعی: ما کسانی هستیم که به صورت ناگهانی و بدون اطلاع قبلی، به وجود آمده‌ایم و در پی آثارمان، دفتری از نوشته‌ها و خاطراتمان را به جا گذاشته‌ایم که شاید به سیاهی و تاریکی برسد، اما همچنان با لباس کاغذی زینت داده شده است.

هوش مصنوعی: هر گناهی که بر دل شخص وجود دارد، با آب تیز گشته برطرف می‌شود، اما غمزه و زیبایی آن معشوق نازنین، بر تمام گناهان می‌افزاید و آن را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

هوش مصنوعی: ای دلبر نازنین، حالا که در قلب من جا گرفته‌ای، این وضعیت برای من بدتر از آتش جهنم است که از بهشت هم ناخوشایندتر به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: تلخی یک آرزو است و من تلخی لذت را به خاطر لب‌های تو تحمل می‌کنم، که این تلخی از شیرینی صد انگبین بهتر است.

هوش مصنوعی: تو گفتی که بدنت در حال نزار و دلت پر از غم است، اما ای خسرو، برای ما همین سنگ قیمتی که بر انگشتری‌ات است، بهتر از همه چیز است.