شمارهٔ ۱۱۲۶

هوش مصنوعی: ما در مسیر تو به خاطر نیازمان به تو افتاده‌ایم. خواهش می‌کنیم دست ما را بگیر و به خاطر ما سر را به خاک بگذار.

هوش مصنوعی: تو نوری هستی که دنیا را روشن می‌کند، اما ما همیشه در حال سوختن و داغ شدن برای تو هستیم.

هوش مصنوعی: چرا از ما دوری کردی، در حالی که شمع هیچ‌گاه از پروانه دوری نمی‌کند؟

هوش مصنوعی: اگر تو برای نماز به سمت محراب می‌ایستی، ما هم در خم ابروی تو به عبادت مشغول می‌شویم.

هوش مصنوعی: زلف را از سرش برداشت و به خسرو اشاره کرد، یعنی اینکه من به طولانی بودن عمر نیازی ندارم.