شمارهٔ ۳۴۳ - استقبال از کمال خجندی

هوش مصنوعی: ای نسیم، تو به خوشبویی معطرتر از هر چمنی هستی، و مانند خط زیبایت، بی سر و بی پا، من هم به تو شیفته‌ام.

هوش مصنوعی: وقتی زلف‌های تو به دور قلب من می‌پیچد، دل من به شدت آسیب می‌بیند و چون شیشه‌ای می‌شکند. شکست دل من به خاطر زلف‌های توست که حالا به سرآمدن دست می‌زند.

هوش مصنوعی: من لباس و سر و سامان ندارم، اما گدایی برای تو به مراتب دلپذیرتر از جامه‌ی شاهانه است، حتی اگر لباس کهنه‌ای به تن داشته باشم.

هوش مصنوعی: وقتی تو را می‌بینم و موهای تو را تماشا می‌کنم، مانند بلبل عاشق، به یاسمن یا سمن می‌پیوندم.

هوش مصنوعی: بعد از این، مثل گوی خیال در عشق، خبری از تو در هر جمع و محفل خواهد گشت.