شمارهٔ ۲۱۱ - استقبال از کمال خجندی

هوش مصنوعی: اکنون که در جستجوی او اشک‌هایم به سوی راه می‌ریزند، چگونه می‌تواند عقل سرگردان خود را کنترل کند؟

هوش مصنوعی: چهرهٔ تو دروازه‌های رحمت را به روی من باز کرده و نوشتهٔ خط تو نشان‌دهندهٔ سرنوشت نامناسب من است.

هوش مصنوعی: چشمان او همچون یک هندوی شوخ و شیطون هستند، ای خدا، که در حالی که مست است، در گوشهٔ محراب خوابیده است.

هوش مصنوعی: در زیر زلف‌های سیاه تو، زیبایی چهره‌ات به اندازه‌ای است که در شب، مانند نوری که ماه منتشر می‌کند، دلربا و جالب توجه است.

هوش مصنوعی: بخشش و کرم تو برای هر کسی سبب اطاعت و بندگی است، اما من بنده خیال خودم هستم و همین خیال، مقصری برای من به حساب می‌آید.