رباعی ۱۲۴

برخیز و شادباش و به خاطر این جهان گذرنده و بی‌وفا ناراحت نباش.

اگر در ذات جهان وفاداری وجود داشت جهان به انسان‌های قبل از من و تو رسیدگی می‌‌کرد  و آن‌ها را زنده نگه‌ میداشت و اصلا ما به دنیا نمی‌آمدیم.