رباعی شمارهٔ ۶۶

قافله عمر ما چه عجیب و به‌شتاب می‌گذرد‌، قدر لحظاتی که به شادی می‌گذرد را بدان و از دست مده.

ای ساقی فکر فردا را مکن و چیزی را برای فردا ممان و پیاله‌ها را از باده پر کن که شب می‌گذرد.