رباعی شمارهٔ ۱۶۲

هوش مصنوعی: ای دوست! به من گوش کن و حقیقت را بشنو. با شهدی سرخ و با زیبایی ای همچون نقره، زندگی کن.

هوش مصنوعی: دنیا به مانند یک کلبه است که از رنج و سختی خالی شده، و این شرایط برای افرادی مثل تو که زیبا هستید و من که دارای ریش هستم، خوشایند است.