رباعی شمارهٔ ۱۵۲

شراب بنوش زیرا چرخ فلک و روزگار و زمانه قصد هلاک کردن و شکستن و به زیر خاک بردن جان پاک من و تو را دارد( «من» که خیام است اکنون به زیر خاک و «تو» خوانندگان رباعیات او هستند باید به این بازه ی گذر شتابان عمر بسیار توجه کرد) 

روی  زمین سرسبز و خرم بنشین و می گوارا و زلال بنوش چرا که طولی نخواهد کشید همین سبزه های بسیار از مزار من و تو رشد کنند( مزار ما به زمینی برای رویش سبزه ها تبدیل میگردد).