رباعی شمارهٔ ۱۵۰

 آمدن و رفتن ما چه فایده‌ای دارد؟ و اگر امید ما به زندگی،‌ مانند تارهای یک فرش باشد، پود بافته شده در عمر ما کو؟

سر و پای چیزها و کسانی که برای دیگری عزیز و نازنین بوده‌اند، مانند خاکستر پس از آتش، تبدیل به خاک می‌شود اما دود آن کو؟