خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات محتمل

خیام » رباعیات خیام به پژوهش سیدعلی میرافضلی » رباعیات محتمل

شمارهٔ ۱ : امروز چو کاسۀ سرت هست به‌جا

شمارهٔ ۲ : چندان لگدِ تجربه زد بر گِل ما

شمارهٔ ۳ : زین فرش‌زمین که سقفِ او گردون است

شمارهٔ ۴ : پیش از من و تو، لیل و نهاری بوده است

شمارهٔ ۵ : هر ذرّه که در خاکِ زمینی بوده‌است

شمارهٔ ۶ : یک تن خبر مرگ تو ننیوشیده است

شمارهٔ ۷ : هر جانِ شریف کو شناسایِ ره است

شمارهٔ ۸ : هر خاک که زیرِ پایِ هر نادانی است

شمارهٔ ۹ : چون ابر به نوروز رُخِ لاله بشُست

شمارهٔ ۱۰ : بشنو سخنی که جز سرانجام تو نیست

شمارهٔ ۱۱ : در پردۀ اسرار کسی را ره نیست

شمارهٔ ۱۲ : آن قصر که بهرام در او جام گرفت

شمارهٔ ۱۳ : زین بحرِ وجود، آمده پیدا ز نهفت

شمارهٔ ۱۴ : کس مشکل اسرارِ فلک را نگشاد

شمارهٔ ۱۵ : چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد

شمارهٔ ۱۶ : از گردش تو ای فلکِ گَردا گَرد

شمارهٔ ۱۷ : حَیّی که به‌قدرت سر و رو می‌سازد

شمارهٔ ۱۸ : گفتم که دلم ز علم محروم نشد

شمارهٔ ۱۹ : این چرخ، چو آسیا بر آسوده نشد

شمارهٔ ۲۰ : هم دانۀ اومید به خرمن مانَد

شمارهٔ ۲۱ : ز آن گه که نهادِ خلق بنهادستند

شمارهٔ ۲۲ : چون قاعدۀ وجودِ ما بنهادند

شمارهٔ ۲۳ : در دهر، چو آوازِ گُلِ تازه دهند

شمارهٔ ۲۴ : در پشتِ من، از زمانه توُ می‌آید

شمارهٔ ۲۵ : سنّت بکن و فریضۀ حق بگزار

شمارهٔ ۲۶ : چرخا! فلکا! نه عقل داری، نه بصر

شمارهٔ ۲۷ : آنی که نبودت به خور و خواب نیاز

شمارهٔ ۲۸ : ای پیرِ خردمند! بگَه‌تر برخیز

شمارهٔ ۲۹ : مرغی دیدم نشسته در مشهدِ طوس

شمارهٔ ۳۰ : در کاس تو جرعه‌ای اگر هست، بکش

شمارهٔ ۳۱ : از آمده‌ها تُرْش مکن چهرۀ خویش

شمارهٔ ۳۲ : بسیار تحیُّر است در دَوْرِ فلک

شمارهٔ ۳۳ : ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ

شمارهٔ ۳۴ : از جِرم گِلِ سیاه، تا اوجِ زُحَل

شمارهٔ ۳۵ : هان تا ننهی ز دست یک ساعتْ جام

شمارهٔ ۳۶ : دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام

شمارهٔ ۳۷ : زهر است غم جهان و مَی تریاکم

شمارهٔ ۳۸ : زآن پیش که از زمانه تابی بخوریم

شمارهٔ ۳۹ : ماییم که اصل شادی و کان غمیم

شمارهٔ ۴۰ : اسرار فلک را نه تو دانی و نه من

شمارهٔ ۴۱ : قومی متحیّرند در کویِ یقین

شمارهٔ ۴۲ : ای خواجه! بدان کین فلکِ بیهُده‌ْ دو

شمارهٔ ۴۳ : یک جُرعه مَیِ کهن، ز ملکی نو بِهْ

شمارهٔ ۴۴ : از آتش و آب و باد و خاکیم همه

شمارهٔ ۴۵ : تا کی غمِ آن خورَم که دارم یا نه

شمارهٔ ۴۶ : چون فارغی ای ‌دوست ز هر اسراری

شمارهٔ ۴۷ : آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی

شمارهٔ ۴۸ : زاهد نکند به زهدْ سود ای ساقی

شمارهٔ ۴۹ : ای دوست! حقیقت شنو از من سخنی