قطعه شماره ۱۰ (در زیارت مرقد بایزید بسطامی)

هوش مصنوعی: ای پروردگار، به حق خاک مقام سلطان بایزید، ای کاش به لطف و قدرتت او را از مشکلات نجات دهی.

هوش مصنوعی: ای خدا، به مکانی که شهباز در آن پرواز می‌کند توجه کن، ای خدا، به مقام و جایگاه جان بایزید.

هوش مصنوعی: خدای مهربان، به خاطر وسعت آن محل دلپذیر، و به خاطر شدید بودن تشنگی بایزید، به ما لطف کن.

هوش مصنوعی: ای خدا، به خاطر درد دل آن مرد باخدا و خوشبخت، به روشنی مشعل ایمان بایزید توجه کن.

هوش مصنوعی: پروردگارا، بر هر دو نسل حضرت رسول و بر جعفر که از بزرگ‌زادگان است، رحمت بفرست و بر پیران بزرگوار بایزید نیز توجه کن.

هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این است که تمام شخصیت‌های ذکر شده، از غلامعلی تا بوالحسن، همگی پیروان و مریدان بایزید هستند و در واقع به نوعی تحت تاثیر او قرار دارند. این جمله نشان‌دهنده ارادت و احترامی است که به بایزید و آموزه‌های او دارند.

هوش مصنوعی: بر دل خسته و درمانده‌ی خالد، درکی از عمق عرفان بایزید به نمایش بگذار.

هوش مصنوعی: این شعر به تشنگی و نیاز روحی فردی اشاره دارد که به دنبال راهنمایی و هدایت است. او تشنه زلال حقیقت و دانش است و از شخصی با احسان و مهربانی می‌خواهد که او را با دریاچه‌ی بخشش و نیکی سیراب کند. در واقع، این درخواست به نوعی نمایانگر yearning برای آگاهی و رشد روحی است.

هوش مصنوعی: او را به خود نزدیک کن و از دیدگاه خود آزادش کن تا او هم مثل غلامان بایزید شود.