شمارهٔ ۸ - فی مدح الصاحب المعظم شمس الدین محمود الهرموزی

هوش مصنوعی: وقتی کسی نتوانسته زیبایی‌های تو را ببیند، مانند این است که دیگران نتوانسته‌اند زیبایی ماه در آراستگی‌اش یا زیبایی لبت را در درخشش و شیرینی‌اش پیدا کنند.

هوش مصنوعی: دل مانند چشمانت، زیبایی و جذابیت خاصی ندارد و جان من به قد و قامت تو که مانند سرو نقره‌ای است، دست نمی‌یابد.

هوش مصنوعی: به خاطر تو، رنگی از زیبایی به تصویر کشیده نشده و مانند عروسکی در کارگاه آتش نمی‌باشی.

هوش مصنوعی: عقل برای مدت طولانی دنبال این بود که زیبایی و سرسبزی را در کنار آب کوثر پیدا کند، اما در نهایت نتوانست به آن دست یابد.

هوش مصنوعی: باغبان از زیبایی تو و قامت شکوفه‌ات شگفت‌زده شده و نمی‌تواند زیبایی تو را با هیچ چیز دیگری برابر کند.

هوش مصنوعی: ای ساقی، دلتنگی و جدایی تو مانند چشمان من، ظرفی پر از شراب رنگی نمی‌شود.

هوش مصنوعی: از تمام چیزهایی که در این دنیا هست، عشق تو تنها چیزی است که برای من باقی مانده است؛ فقط لب‌های خشک و دوتا چشم گریان.

هوش مصنوعی: دل من به شدت به زیبایی و جذابیت موهای تو وابسته شده است، مانند یک مومن که در خانه‌ی کافر، آرامش و توشه‌اش را نیابد.

هوش مصنوعی: دل من از غم عشق تو جایی برای پناه بردن جز در کنار خواجه کشور پیدا نکرد.

هوش مصنوعی: شمس دین محمود، که همچون آسمانی در سرابستان زندگی کرده، نتوانسته قدر و ارزش خود را بشناسد.

هوش مصنوعی: نمی‌توانست دست حادثه را بیندیشد، زیرا دل او مانند دریا گسترده بود و جهانی در آغوش داشت.

هوش مصنوعی: هیچ کدخدایی مانند او نمی‌تواند برای مملکت انس و محبت را در تمام خشکی‌ها و دریاها به ارمغان آورد.

هوش مصنوعی: ای مسیحایی که دشمن تو، همانند آسمان، در برابر سختی‌ها و مشکلات نتوانسته به تو آسیب بزند.

هوش مصنوعی: هیچ حاکمی بر تخت سلطنت به اندازه خاکپای تو ارزش نیافته است.

هوش مصنوعی: در هفت آسمان و در تمام جهات، مانند تو که уникال و بی‌نظیری، دیگری وجود ندارد.

هوش مصنوعی: کاغذی برای ستایش تو به دست آمد، اما تیرِ قسمت‌سازی جز چهره‌ات فضایی برای فرود نداشت.

هوش مصنوعی: بدون وجود حروفی که به توصیف ذات مقدس تو بپردازند، نه آسمان و نه هیچ دفتر و کتابی نمی‌تواند به وجود بیاید.

هوش مصنوعی: در آن تاریکی، حتی خضر که دانشمند و راهنمای معروف است، مسیر را گم کرد و اسکندر هم به هدفش نرسید.

هوش مصنوعی: دشمن تو هیچگاه نتوانسته است نقشی بر زمین بزند، چون چرخ‌دار زندگی به گونه‌ای است که هر کسی مانند مهره‌ای در بازی است و هیچ کنترلی بر سرنوشت خود ندارد.

هوش مصنوعی: دستت را بالا ببر و به دعوت آنی پاسخ بده، زیرا در این درگاه کسی را مثل او نمی‌توانی پیدا کنی که چنین خادمی داشته باشد.

هوش مصنوعی: بدون زینت‌های قراردادی، زیبایی نظم آسمان برای عروس‌های سخن، زیور نمی‌یابد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که کسی در این جهان به دنبال گنج حقیقی نرود، نباید بگوید که انسان و روح او هیچ ارزش و گوهری ندارند.

هوش مصنوعی: همواره ویژگی اصلی وجودت پایدار بماند، چرا که هیچ‌کس نتوانسته از درگاه تو عبور کند تا به طلا دست یابد.