شمارهٔ ۳۳۵ - در حماسه و مدح خود

من شاعری مُفلِق (بدیع پرداز و شکافنده سخن) هستم آنچنانکه شاعران بزرگی مانند عنصری و رودکی مانند ریزه خواران سفره‌ سخن من محسوب می شوند.

نام من از درخشش و تازگی مانند جان و روان انسان دانا زنده است و حرص و آز من مانند دارایی افراد بخشنده همواره رو به کاستی و کاهش است.

هوش مصنوعی: او گفت که من در میانه روز هستم، اما حال و وضع من مثل نیمه شب است. مانند یک هندوی مجروح که تیرش به هدف نشسته است.

در برابر این پیرزن (کنایه از دنیا) هیچ مرد قوی و شجاعی وجود ندارد. مردم دنیا مانند کودکان هستند و من هرگز خودم را به آن‌ها شبیه نمی‌کنم.

مانند بلبل کوچکی هستم که کرم کوچکی برای خوراک من کافی است. در هنر مانند کرم ابریشم هستم و از این سبب رفتار بی هنران را ندارم

جغد با چنان سر بزرگی که دارد از همه پرندگان پست تر و بی ارزش تر است اما باز شکاری با وجود آنکه سر کوچکی دارد سرور پرندگان است.

هوش مصنوعی: تا کی بگویی که من همچون گل هستم و دارای جواهرات گرانبها؟ من همچون نسیم می‌گذرم تا تو هم مانند گل بشکنی و زیبایی‌ات را نمایان کنی.

هوش مصنوعی: اگر بخواهم عذر بیاورم، چون تو اهل فضل و راستگویی هستی، چگونه می‌توانی از تلخی و بدی رنج ببری و در عین حال، خوشبختی را درک کنی؟ آیا فردی که درک صحیح ندارد، می‌تواند به خوشی دست یابد؟

هوش مصنوعی: سرنوشت پادشاهان بر اساس شانس و اقبال است و فلک نیز به نوعی در این امر دخالت دارد. من و دوستانم به دنبال شانس خوب و اقبال روشن هستیم.

هوش مصنوعی: ای تو بر روی پرچم من، کشنده هر بیگانه، و ای تو ای قباد، نشانه‌ای از قدرت سرکوبگر هر مزدکی.

هوش مصنوعی: جعفر صادق مانند جعفر برمک به بخشش معروف است و با هنر هاشمی و کرم برمکی، شناخته می‌شود.