غزل شمارهٔ ۱۴۴

هوش مصنوعی: وقتی که موهای تو با زیبایی و شگفتی در حرکت باشد، مانند آن است که در میدان عشق و جذابیت، غوغا و هیاهو به پا می‌کند.

هوش مصنوعی: از چشمان کسی که ایمان ندارد، هر لحظه هزاران تردید و آسیب به ایمان وارد می‌شود.

هوش مصنوعی: چهره‌ی زیبا و دل‌انگیز تو باعث می‌شود که حکمت و درک از زیبایی‌های زندگی به دستان خود بتوانند گل برآورند، اما در عین حال، ممکن است دشواری‌ها و ناخوشی‌ها نیز از این زیبایی به وجود آید.

هوش مصنوعی: زمانی که لب‌های سرخ تو لبخند بزند، مرگ به مانند سنگی در دندان خواهد آمد.

هوش مصنوعی: چشمانت به عنوان تیرهای پرتاب شده، نخستین آسیب را به روح و جان انسان می‌زنند.

هوش مصنوعی: سالیان طولانی است که دوری تو به جانم فشار می‌آورد و گویی صدای چکش و سندان به گوش می‌رسد.

هوش مصنوعی: دل خاقانی برای تو دل سپرده است، به خاطر تمام دردی که به نظر می‌رسد چاره‌ای برایش وجود ندارد.