شمارهٔ ۶۷ - این قصیدهٔ را نهزة الارواح و نزهة الاشباح گویند و در کعبهٔ معظمه انشاء کرده مطلع اول صفت عشق و مقصد صدق کند و باز شرح منازل و مناسک راه کعبه دهد از بغداد تا مکه

هوش مصنوعی: در سپیده‌دم، شب به آرامی پایان می‌پذیرد و روح انسان به حقیقتی والا دست می‌یابد. صبح به مانند کسانی که به راز کعبه آشنا هستند، جلوه‌گری می‌کند و شگفتی‌های آن را برای دل‌های پاک نمایان می‌سازد.

هوش مصنوعی: انسان باید از قید و بندهای نفسانی و دنیاوی رهایی یابد و به خلوص و ایمان دست یابد. صبح، که نماد روشنی و آغاز تازه است، نیز در حقیقت به باطن روح و جان انسان نگریسته و به ایمان درونی او توجه دارد. در این مسیر، کعبه به عنوان نماد مقدسیت و مرکزیت ایمان، نشان‌دهندهٔ جایی است که انسان باید به آنجا بازگردد و لباسی از حقیقت و ایمان بر تن کند.

هوش مصنوعی: شکر در اشک‌های خوش ریخته می‌شود، چرا که صبح را مانند پسته‌ای سبز و خون آلود و خندان دیده‌اند.

هوش مصنوعی: در سرزمین اندیشه، کسی که از راز عشق آگاه است، به جایگاه شوق رسیده و کعبه‌ای که جان را می‌بیند، را دیده‌اند.

هوش مصنوعی: در طول روز و شب، دو گاو پوزه‌دار در محل قربانی مشاهده کرده‌اند که صبح با تیغ و غروب با خون قربانی همراه است.

هوش مصنوعی: در لوح دل، به تفصیل مناسک و عبادات را نوشته‌اند تا آن‌که در دل، از آثار دست خدا، هزاران مدرسه و علم مشاهده شده است.

هوش مصنوعی: نام سلطان به قدری بزرگ و مشهوری است که حتی یاسج (یک نوع گل) نیز به یاد او شناخته می‌شود، زیرا دل‌ها و احساسات مردم از قدیم به یاد و نام او وابسته شده‌اند.

هوش مصنوعی: از کجا شروع شده که نخستین بار از بغداد جست‌وجو شده و در کجا در دشت عدم، امکان دیده شده است؟

هوش مصنوعی: در صبح زود، افرادی که به خاطر تشنگی از خانه خارج شده‌اند، به جایی می‌رسند که هم مقصد آن‌هاست و هم منبع آب. آن‌ها با دیدن این مکان، به شکلی هماهنگ و هم‌نوا به آنجا می‌روند.

هوش مصنوعی: ساکنان عرش مانند زیورهای زیبای دلربا در حال رقص و شادی در اطراف کعبه جان می‌چرخند و به طواف می‌پردازند.

هوش مصنوعی: در دل کعبهٔ جان، کسانی که از رازهای الهی آگاهند و مانند الیاس (پیامبر) هستند، علم و دانشی عمیق همچون علم خضر (پیامبر حکمت) و نیز چشمهٔ جوشان و زنده‌ای از حقیقت را مشاهده کرده‌اند.

هوش مصنوعی: در حال نماز و سجده به کعبه‌ی جان، ساکنان درخت سدره را مانند عقل عاشقان که در حالت مستی و بهت هستند، دیده‌اند.

هوش مصنوعی: در راه رسیدن به کعبهٔ جان، ظرف زرین را به منظور گدایی و طلب نیاز در دست دارند و به دنبال درک بالاتر از آنچه دارند، می‌گردند.

هوش مصنوعی: کسانی که از کعبهٔ جان جان سالم به در برده‌اند، به مانند ماهی‌هایی هستند که به آب حیات دست یافته‌اند و گویی زندگی جدیدی را تجربه کرده‌اند.

هوش مصنوعی: در اینجا به مکان مقدس کعبه اشاره شده که نمادی از علو روح و جان است، و با دقت به دوردست‌ها و جاهای مختلف در گیتی نظر افکنده است. این بیانات به اطراف آن مکان اشاره می‌کند که همچون دو دنیای متفاوت، یکی در پی جستجوی روح و دیگری در پی تلخیص طبیعت و طبع انسانی است. در نهایت، این فضاها به هم مرتبط‌اند و هر یک شعور و احساسات متفاوتی را در خود نهفته دارند.

هوش مصنوعی: از اینجا و آن شهر و در سرزمین دل، کعبهٔ وجود را در شهر عشق مشاهده کرده‌اند.

هوش مصنوعی: انسان‌های خاکی می‌دانند که چگونه به کعبهٔ جان دست یابند، زیرا این مسیر دشوار را به راحتی از دیدگاه افرادی معمولی می‌بینند.

هوش مصنوعی: کعبه‌ای سنگین و بزرگ را به عنوان نمادی از روح و جان تفسیر کرده‌اند و کسانی که از نزدیک آن را دیده‌اند، به شکل خاصی به بررسی این مفهوم پرداخته‌اند.

هوش مصنوعی: هر پرنده‌ای که از فضای مقدس کعبهٔ روح بیرون آمده، زیر بالش نامه‌ای از موفقیت را پنهان کرده است.

هوش مصنوعی: عاشقان ابتدا به دور معشوق واقعی، که جان و روح است، می‌چرخند و سپس به دور معشوق ظاهری و جسم می‌گردند.