شمارهٔ ۶۳ - روضه رضوان

هوش مصنوعی: ای سرزمین یزد، سوگوار باش و ای سرزمین کرمان، شادمان باش، زیرا زندگی از بدنت دور شده و روح بر تنت نازل گشته است.

هوش مصنوعی: به برکت حضور مقدس پادشاه، ای کرمان، از رونق افتاده و در این دنیا تا همیشه زینت‌بخش باغ‌های بهشت خواهی بود.

هوش مصنوعی: ای یزد، به خاطر درد جدایی، به زیبایی و شکوه خود می‌بالید. هر لحظه بر ساکنان خانه‌ها و کلبه‌های خراب شما افزوده می‌شود.

هوش مصنوعی: وقتی پادشاه به کرمان آمد، مردم کرمان که از بی‌وفایی رنج دیده بودند، خوشحال نبودند. اما وقتی از یزد خارج شد، مردم یزد که وفاداری را تجربه کرده بودند، لبخند بر لب داشتند.

هوش مصنوعی: از روی شادی و خوشحالی، جان خود را برای یکدیگر فدای می‌کنند و از این شادی، خون درون را از چشمان خود جاری می‌سازند.

هوش مصنوعی: کرمان خوشبخت است که بزرگترین مددکار و یاری‌دهنده در آن سکونت دارد. چه خوب هستند مردم این دیار که از چهره با شرافتی همچون چهره خداوند بهره‌مند شده‌اند.

هوش مصنوعی: جهان به‌عنوان مسیری از آسمان، زیر نظر خداوندی که حاکم بر سرزمین‌هاست، برای خدمت به پادشاهی که جهان را پرورش می‌دهد و صاحب کشور ایمان است، مدیریت می‌شود.

هوش مصنوعی: ای کاش اگر تو نیستی، مهدی واقعی که از او انتظار داریم، چگونه می‌توانی نائب دجال باشی؟ پس چرا سفیانیان در این خاک غم، پنهان آمده‌اند؟

هوش مصنوعی: اگر چیزی نداری که بتوانی به دوستانت بدهی، مانند معجزه‌ای از عیسی که امیدی برایشان باشد، و اگر هم در برابر دشمنان قدرتی نداری، همچون نیروی موسی که بتوانی به آن تکیه کنی، در حقیقت در وضعیتی دشوار هستی.

هوش مصنوعی: چگونه توانستی با دم پر از رحمت، جهانی را زنده کنی؟ و چگونه جان دشمن را از سوز و آتش خود از بین بردی؟

هوش مصنوعی: زمانی که نام تو در جمعی بر سر زبان‌ها بیفتد، همچون افرادی می‌باشی که در حال نافرمانی و دشمنی هستند. زمانی که در نبرد و درگیری قرار بگیری، به مانند کسانی خواهی بود که علیه قوم و ملتی برآمدند.

هوش مصنوعی: در آن لحظه، مانند یک نور ناگهانی است و به سرعت می‌گذرد، همچنین در آن لحظه به ستاره‌ای روشن و درخشان شبیه است که بر تاریکی شب می‌تابد.

هوش مصنوعی: اگر تو در جمع نباشی، زیبایی و سرزندگی این ملت و دین از بین می‌رود. اگر تو در میان ما نباشی، نور و روشنی ایمان این کشور محو می‌شود.

هوش مصنوعی: دشمنان دین از ظهور تو خوشحال هستند، زیرا آن‌ها مثل شبنمی که بر زمین می‌افتد، منکر حق را از وجود تو می‌دانند و به این دلیل به تو می‌خندند.

هوش مصنوعی: هر جا که نگاه می‌کنم، دشمنان بر من حمله می‌کنند و در دل من را به تصرف خود در می‌آورند. از سوی دیگر، وقتی از دوستانم عبور می‌کنم، صدایشان را به خوبی می‌شنوم و به عمق وجودم می‌رسد.

هوش مصنوعی: کاش که تو به دنیای ما می‌آمدی و ما را به حقیقت وصل می‌کردی. ای کاش که تو در میان ما بودی و دردهای ما را درمان می‌کردی.

هوش مصنوعی: امروز برای دوستانی که روح بخشند، بهشت است و برای دشمنان که دل‌هایشان آزرده‌اند، جهنم.

هوش مصنوعی: می‌خواهم هر لحظه دوستت را ببینم که با لبخند و خوشحالی درخشیده است، اما در عوض هر بار که تو را نخواهم ببینم، اشک‌هایم جاری می‌شود.

هوش مصنوعی: ای خداوند، اگر قدرت و قهرت نباشد، پادشاهان هم در ظلمت دوزخ غرق خواهند شد. و اگر مهرت و محبتت نباشد، زندگی و وجود انسان‌ها نیز معنایی نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: به خاطر خشم تو، چرا دل دشمن تاریک شد، و مانند شبنم روشن نشد؟ اما به خاطر محبت تو، دوستان از چه راهی توانستند عمر جاویدان را ببینند؟

هوش مصنوعی: وجود تو برای دشمن مانند آب است برای موجودی که حال خوشی ندارد، و جلوه‌ات برای دوست مانند آب است برای کسی که تشنه است.

هوش مصنوعی: جهان از صدای من پر از هیاهو و شلوغی است و زمان نیز به خاطر نغمه‌های من پر از صداست.

هوش مصنوعی: همه از شدت خشم هفت سیاره شکایت می‌کنند و به خاطر ظلم چهار رکن دنیا آه و ناله می‌کنند.

هوش مصنوعی: چگونه می‌توان دردی را که این قوم بدخواه دارند درمان کرد، در حالی که داروی خود را از شیطان می‌جویند و دردی که هیچ درمانی ندارد را تحمل می‌کنند؟

هوش مصنوعی: هر لحظه که می‌گذرد، مرگ در حال آماده شدن است و ما باید با واقعیت آن روبرو شویم؛ زیرا در لحظات آرامش و غفلت، از زندگی واقعی جدا می‌شویم و در نهایت از آن، عریان و بی‌پوشش خواهیم ماند.

هوش مصنوعی: می‌گویند که در پرواز پرنده‌ای نیستی، هر لحظه به صورت پنهانی می‌آمدیم. ای کاش در این آشفتگی مثل فرخان (شخصیتی در داستان‌های افسانه‌ای) بودیم.

هوش مصنوعی: هر شب تا زمانی که جهان به تاریکی می‌رود، هر صبح با طلوع خورشید روشن، نور و روشنی به افق می‌تابد.

هوش مصنوعی: تو مانند صبحی روشن و شاداب برای دوستانت باش و مانند شامی تاریک و تلخ برای دشمنانت.