مناقب
جویای تبریزی
»
دیوان اشعار
»
مناقب
شمارهٔ ۱ - در نعت رسول صلی الله علیه و سلم : همچو بوی غنچهٔ بگزینی شبی کز انزوا
شمارهٔ ۲ - درمدح خاتم انبیا محمد مصطفی صلی الله علیه وآله وسلم : آه تا کی طاقت آرد درد حرمان ترا
شمارهٔ ۳ - در نعت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) : کسی ندیده ندامت ز تارک دنیا
شمارهٔ ۴ - قصیده در نعت آنسرور صلی الله علیه و آله : تن داد هر آن کو زغمت سوز و الم را
شمارهٔ ۵ - در نعت امام علی ابن ابی طالب (ع) : در بلند و پست دنیای اسیر انقلاب
شمارهٔ ۶ - در منقب امام مهدی (ع) : اکنون که ز پیریم به عینک سر و کار است
شمارهٔ ۷ - غزل : آن کسوت نازک که بر اندام تو بار است
شمارهٔ ۸ - غزل : رنگین شده سرتاسر عالم ز بهار است
شمارهٔ ۹ - قصیده : چون لخت جگر بر مژهٔ عاشق زار است
شمارهٔ ۱۰ - در منقبت حضرت امام موسی کاظم (ع) : ز دامنی که دم صبح بر جهان افشاند
شمارهٔ ۱۱ - در مدح حضرت سیدة النساء العالمین فاطمه زهرا سلام الله علیها : خوبی تن ز فیض جان باشد
شمارهٔ ۱۲ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین اسد الله الغالب علی ابن ابی طالب : به حمدالله زبان نکته سنجم گوهر افشان شد
شمارهٔ ۱۳ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب : اشکم نه بی تو از مژهٔ تر فرو چکد
شمارهٔ ۱۴ - در منقبت امام علی نقی (ع) : زجوش سبزه و گل کرده ابر فصل بهار
شمارهٔ ۱۵ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی ابن طالب علیه الصلواة و السلام : هزار شکر که سرمستم از شراب طهور
شمارهٔ ۱۶ - در منقبت حضرت امام حسین (ع) : ز همتم نبود احتیاج با گوهر
شمارهٔ ۱۷ - در منقبت حضرت امام زین العابدین صلوات الله علیه و آله : ز ابروی تو تفاوت بسی است تا شمشیر
شمارهٔ ۱۸ - در منقبت حضرت امام محمد باقر صلوات الله علیه و آله : شده است چشم تو همدست زلف در تسخیر
شمارهٔ ۱۹ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام : بی خرد را نبود بهره ز ارباب هنر
شمارهٔ ۲۰ - در منقبت امام مهدی (ع) : در فصل دی شده است به زور سنان برف
شمارهٔ ۲۱ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب علیه الصلوات والسلام : فصل آن شد که بی سیر جهان پیرفلک
شمارهٔ ۲۲ - تجدید مطلع : چون بلرزند ز بیعت چه زمین و چه فلک
شمارهٔ ۲۳ - در منقبت حضرت امام محمد تقی (ع) : در برم حیرت روی تو ز بس دارد تنگ
شمارهٔ ۲۴ - در نعت پیامبر صلی الله علیه و آله : شده است بسکه گزیدم ز زشتی اعمال
شمارهٔ ۲۵ - در منقبت حضرت امیر علیه السلام : راز پنهان غنچه را کرد از لب اظهار گل
شمارهٔ ۲۶ - قصیده : ای ترا پروانه شد بر آتش رخسار گل
شمارهٔ ۲۷ - در منقبت حضرت امام جعفر صادق (ع) : ندیدم خویش را تا جلوهٔ حسن ترا دیدم
شمارهٔ ۲۸ - رباعی : «هر کس ز فلک به فضل فایق باشد
شمارهٔ ۲۹ - به خاک درگه او تا جبین آرزو سودم : به خاک درگه او تا جبین آرزو سودم
شمارهٔ ۳۰ - در منقبت حضرت امام حسین (ع) : بود به نور ریاضت همیشه دل روشن
شمارهٔ ۳۱ - در نعت پیامبر (صلی الله علیه و اله و سلم) : تا تواند شد نشان تیر آن ابرو کمان
شمارهٔ ۳۲ - تجدید مطلع : چون فتد سودای طوفش در سر روحانیان
شمارهٔ ۳۳ - در منقبت امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب (ع) : شد زبانم مدح سنج سرور دنیا و دین
شمارهٔ ۳۴ - در منقبت حضرت امام موسی کاظم (ع) : گشودن می توانستی گره از کار اگر ناخن
شمارهٔ ۳۵ - تجدید مطلع : فشرده سایهٔ مژگان بر آن گلبرگ تر ناخن
شمارهٔ ۳۶ - در منقبت حضرت پیامبرصلوات الله علیه : نوبهار دردم و داغت گل سودای من
شمارهٔ ۳۷ - تجدید مطلع : بسکه شد لبریز مهر مصطفی اعضای من
شمارهٔ ۳۸ - تجدید مطلع : ای فدای مرقد پاک تو سر تا پای من
شمارهٔ ۳۹ - در منقبت حضرت امام رضا (ع) : نیافت سوز من از چرب نرمیت تسکین
شمارهٔ ۴۰ - تجدید مطلع : چو خاستی پی رفتن زجا، کدام زمین
شمارهٔ ۴۱ - قصیده در توحید : مرا چه حد ثنا لااله الا الله
شمارهٔ ۴۲ - در منقبت حضرت امام حسن مجتبی (ع) : به سینه ام نفس از جوش غم نیابد راه
شمارهٔ ۴۳ - در منقبت حضرت صادق (ع) : هر کس که چو شبنم شده حیران جمیلی
شمارهٔ ۴۴ - در منقبت حضرت امام رضا (ع) : ای که رنگ جلوه در گلزار امکان ریختی
شمارهٔ ۴۵ - تجدید مطلع : ای که صاف مغفرت در جام عصیان ریختی
شمارهٔ ۴۶ - در منقبت حضرت امام حسن عسکری (ع) : زفیض گلشن دیدار و جوش حیرانی
شمارهٔ ۴۷ - در منقبت قایم آل محمد حضرت صاحب الزمان : تنگ عیشم دارد از بس دور چرخ چنبری
