شمارهٔ ۳۵

هوش مصنوعی: به دندان آهن را می‌شکافید و با ناخن سنگ را می‌برید.

هوش مصنوعی: به درون آتشگاه غم و اندوه فرو رفتن، مانند این است که با چشمان خود شعله‌های آتش را ببینید و از آن ها پاره‌پاره کنید.

هوش مصنوعی: یکصد شتر بار سنگین را بر فرق سر گذاشتن و از مشرق به سمت مغرب دویدن.

هوش مصنوعی: دیدن و نوشیدن جرعه‌ای از جام خوشی، برای انسان راحت‌تر است تا این‌که بار سنگین ذلت و حقارت ناشی از رفتار بی‌مایگان را تحمل کند.