شمارهٔ ۲۲

هوش مصنوعی: ای محبوبی که تو از مقام و منزلتی بالا به آسمان نگاه می‌کنی، جهانی در پناه تو آرام و آسوده است.

هوش مصنوعی: از زمین و سرزمین‌های دور، به خاطر احترام و ارادت به تو، فرش آستانت کم‌کم کهنه و فرسوده شده است.

هوش مصنوعی: گوش شخصی که ساکت است، جز صدای کرم که از صداهای دیگر به گوشش می‌رسد، هیچ صدایی را نمی‌شنود.

هوش مصنوعی: هر چیزی که در ذهن طراحان به شکل های نو و خلاقانه شکل گرفته و پنهان است.

هوش مصنوعی: در ساخت تو، مهارت و هنر استاد به روشنی نمایان است.

هوش مصنوعی: هر کسی که نور و زیبایی تو را دیده، دیگر به آفتاب نگاه نکرده است.

هوش مصنوعی: در برابر هنرمند تو، آسمان آبی مانند صدفی است که به رنگ لاجوردی آلوده شده است.

هوش مصنوعی: باران بر بام آمد و دیگر نیازی به چیزی نیست که بر آن پوشش بزنیم.

هوش مصنوعی: در زیبایی تو، هر بار یک ویژگی جدید و خاص اضافه می‌شود که نشان‌دهندهٔ نعمت‌های جاودانی است.

هوش مصنوعی: بهتر از همه این است که گاهی کاروان شاه در تو فرود آید.