بخش ۶

جامی » بهارستان » روضهٔ ششم (در مطایبه) » بخش ۶

فاضلی بر یکی از دوستان صاحب‌راز خود نامه می‌نوشت، شخصی در پهلوی او نشسته بود و به گوشه چشم نوشته وی را می‌خواند، بر وی دشوار آمد، بنوشت که اگر نه در پهلوی من دزدی زن‌به‌مزد نه نشسته بودی و نوشته مرا نمی‌خواندی همه اسرار خود بنوشتمی.

آن شخص گفت: والله ای مولانا که من نامه تو را مطالعه نکردم و نخواندم. گفت: ای نادان! پس این را که می‌گویی از کجا می‌گویی؟

هرآن کس که دزدیده بر سر مرد

شود مطلع شایدش خواند دزد

بر آن کار اگر مزد دارد طمع

همین به که نامش نهی زن به مزد

بخش ۵: بهلول را گفتند: دیوانگان بصره را بشمار گفت: آن از حیز شمار بیرون است، اگر گویید عاقلان را بشمارم که معدودی چند بیش نیستند.بخش ۷: مستی از خانه بیرون آمد، و در میانه راه بیفتاد و قی کرد و لب و دهان خود بیالود. سگی آمد و آن را لیسیدن گرفت، پنداشت که آدمی است که آن را پاک می کند، دعا می کرد که خدای تعالی فرزندان و فرزندان فرزندان تو را خدمتگار تو گرداند.

اطلاعات

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

قالب شعری:غزل/قصیده/قطعه

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: فاضلی برای یکی از دوستان نزدیکش نامه‌ای می‌نوشت و در کنار او شخصی نشسته بود که به طور مخفیانه نوشته‌های او را می‌خواند. این موضوع برای فاضل ناخوشایند بود، بنابراین نوشت که اگر این شخص که به نظرش دزد و بی‌ادب می‌آمد در کنار او نبود و نوشته‌هایش را نمی‌خواند، تمام اسرارش را با کمال راحتی می‌نوشت.

هوش مصنوعی: آن فرد گفت: به خدا، ای مولانا، من نامه تو را نخواندم و مطالعه نکردم. مولانا پاسخ داد: ای نادان! پس این چیزی که می‌گویی، از کجا می‌گویی؟