بخش ۴۵

هوش مصنوعی: شاعر یک قصیده به صاحب عباد ارائه کرد که هر بیت آن از دیوانی و هر معنی آن نتیجه ذوق شاعرانه بود. صاحب عباد گفت: تو واقعاً شگفت‌انگیز یک کاروان شتر برای ما آورده‌ای که اگر کسی افسارشان را loos کند، هر یک به سمت گله‌ای دیگر خواهد رفت!

هوش مصنوعی: تو همیشه می‌گفتی که دیروز در برابر شعر شیرین من، هیچ چیزی وجود ندارد.

هوش مصنوعی: از هر جا که حرف و شعرهایی را جمع کرده‌ای، نمی‌توانم غیر از این یک مورد را در دیوانت ببینم.

هوش مصنوعی: اگر هر چیز به جای خود برگردد، بر روی زمین چیزی جز کاغذ باقی نخواهد ماند.