بخش ۲۲

هوش مصنوعی: خلیفه همراه یک بدوی (اعرابی) مشغول خوردن غذا بود. در حین غذا خوردن، چشمش به لقمه آن بدوی افتاد و متوجه شد که مویی در لقمه‌اش وجود دارد. بنابراین به او گفت: ای بدوی، موی موجود در لقمه‌ات را کنار بگذار!

هوش مصنوعی: یک عرب گفت: بر کسی که چندان در لقمه‌اش غرق می‌شود که حتی نمی‌تواند موی خود را ببیند، نمی‌توان غذا خورد و به همین دلیل از غذا خوردن دست کشید و قسم خورد که دیگر هیچ‌گاه از خوراک او استفاده نکند.

هوش مصنوعی: زمانی که میزبان سفره‌ی کرامتش را می‌گسترد، بهتر است که از توجه به مهمان و نیازهای او غافل نشود و خود را کنار نگذارد.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که کسی که در کنار سفره نشسته و لقمه‌ها را می‌خورد، نمی‌تواند به درستی ارزش آنچه در دل دارد را درک کند و فقط به ظاهر نگاه می‌کند. به عبارت دیگر، شایستگی و ارزش واقعی چیزها فراتر از آنچه که در سطح دیده می‌شود، است.