بخش ۴

جامی » بهارستان » روضهٔ سوم (در ذکر پادشاهان) » بخش ۴

بامدادی موبد موبدان با قباد همعنان می رفت مرکب وی به دفع فضلات قوایم خود را از دم تا سم بیالود و تشویر تمام به وی راه یافت در آن اثنا قباد وی را از آداب همرکابی ملوک و همعنانی سلاطین سؤال کرد.

گفت: یکی آن است که در شبی که بامداد آن با پادشاه سواری خواهد کرد مرکب خود را چندان علف ندهد که بامداد موجب تشویر راکب گردد قباد استحسان وی کرد و گفت: بدین حسن کیاست و صدق فراست که رسیده ای به آنچه رسیده ای.

ناخردمند که بر قاعده طبع رود

همه آداب وی افتد ز ره صدق و صواب

لیک بخرد که به دستور خرد کار کند

شود از حسن کیاست ادب آموز دواب

بخش ۳: قرین پادشاه حکیم فکرت پیشه باید نه ندیم هزل اندیشه، زیراکه از آن به درجات کمال برآید و از این به درکات نقصان گراید.بخش ۵: مقربان سلاطین چون گروهی اند که به کوه بلند بالا می روند اما عاقبت به زلازل قهر و نوازل دهر از آن کوه به زیر خواهند افتاد، شک نیست که افتادن بلندتران سخت تر خواهد بود به زیر آمدن فروتران سهل تر.

اطلاعات

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قالب شعری:غزل/قصیده/قطعه

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: صبحگاهی، موبد موبدان همراه با قباد در حال حرکت بود. اسب او به دلیل دفع فضلات دچار کثیفی شده بود و تمام بدنش به این حالت درآمده بود. در همین حین، قباد از او درباره آداب همراهی پادشاهان و هم‌نشینی با سلاطین پرسید.

هوش مصنوعی: او گفت: یکی از ویژگی‌ها این است که در شبی که فردا پادشاه با اسب سوار می‌شود، باید به اسب خود زیاد علف ندهد تا در صبح وقتی سوار شد، اسب نتواند به خوبی حرکت کند. قباد این نکته را پسندید و گفت: به خاطر این تدبیر و درک صحیح، به این جایگاه رسیده‌ای.