(۲) مَنْ أَعْطٰى لِلهِ، وَمَنَعَ لِلهِ، وَأَحَبَّ لِلهِ، وَأَبْغَضَ لِلهِ، فَقَدْ اسْتَکْمَلَ إِیمَانَهُ. (سنن ابی داود)

جامی » رسالهٔ اربعین » (۲) مَنْ أَعْطٰى لِلهِ، وَمَنَعَ لِلهِ، وَأَحَبَّ لِلهِ، وَأَبْغَضَ لِلهِ، فَقَدْ اسْتَکْمَلَ إِیمَانَهُ. (سنن ابی داود)

هر که در حبّ و بُغض و منع و عطا

نبودش دل به غیر حق مایل

نقدِ ایمان خویش را یابد

بر مَحَکّ قبولِ حق کامل

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قالب شعری:غزل/قصیده/قطعه

منبع اولیه: کمال رحمانی

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

هر که در حبّ و بُغض و منع و عطا

نبودش دل به غیر حق مایل

هوش مصنوعی: هر کسی که در عشق و دشمنی و دادن و نگرفتن، دلش به غیر از حق تعلق نداشته باشد.

نقدِ ایمان خویش را یابد

بر مَحَکّ قبولِ حق کامل

هوش مصنوعی: هر کس باید ایمان خود را بر اساس معیارهای درست و معیاری از حقانیت بسنجید و امتحان کند.