بخش ۳۱ - حکایت زشت رویی که خریدار کور یافته بود و وجه ناسره خود را در پیش وی می ستود

هوش مصنوعی: مردی نابینا تمایل داشت با زنی زشت و بدخلق ارتباط برقرار کند، کسی که با سخنانش به دیگران توهین می‌زد و رفتار زشت و ناپسندی داشت.

هوش مصنوعی: از سایه‌اش، چهره‌اش تیره‌تر شده و از سپرش، پیشانی‌اش پر از علامت و نشان شده است.

هوش مصنوعی: کسی که بی‌فکر و ناآگاه است، نه به چیزی گوش می‌دهد، نه به درستی نگاه می‌کند و نه درست عمل می‌کند. حرف‌ها و سخنانی که می‌گوید بی‌معنا و بی‌ارزش است.

هوش مصنوعی: روزی در شب، از روی ناز به آن شخص نابینا گفتم که ای کاش زیبایی من از تو پنهان نمی‌ماند.

هوش مصنوعی: چهره من، از ماه خواسته تا با سادگی و شرم، داستان خود را بر روی عاج (ماده‌ای سخت و با ارزش) بنویسد.

هوش مصنوعی: نرگس من، روشنایی و زیبایی چمن است و گل لاله من، نمادی از عشق و احساسات عمیق.

هوش مصنوعی: از ویژگی قامت من، صدای سرو بلند، کوتاه‌تر به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: کسی که در ظلمت جهل به سر می‌برد مانند کسی است که داستانی را می‌شنود. او به خاطر موضوعی جانش پر از درد و غم می‌شود.

هوش مصنوعی: گفت، اگر حال شما این‌گونه است، پس نعمت و خوش‌شانسی همیشه همرا‌ه شماست.

هوش مصنوعی: تو به من نگاهی کردی و در دامن محبتت، بذر عشق دیگری را کاشتی.

هوش مصنوعی: این‌همه تماشاگر از دور و نزدیک، هیچ‌کس آینه را در مقابل نابینا قرار نمی‌دهد.

هوش مصنوعی: اگر چشمانم کور نبود، تو این‌گونه به دعوا نمی‌پرداختی و این‌طور به دنبال حقیقت نمی‌رفتی.

هوش مصنوعی: چشم من به زیبایی‌ها و ویژگی‌های تو وابسته است و در تعریف و تمجید تو، خود را به نمایش می‌گذارم.

هوش مصنوعی: اگر جامی، یعنی کسی که حقیقت و کمال را در دست دارد، از چیزی صحبت کند، در پس آن پنهان شده، زیبایی و جلالی وجود دارد که در عالم غیب نهفته است.

هوش مصنوعی: زیبایی و حقیقت را به کسانی نشان بده که چشم بصیرت دارند، نه به کسانی که درک و دانایی کافی ندارند.

هوش مصنوعی: اگر به انصاف و تلاش خود ادامه ندهی، با خطاهایی که به وجود می‌آوری، بر ورق نادانی خود تنها به لاف زدن ادامه خواهی داد.