بخش ۵۳ - حکایت خروس و مؤذن

هوش مصنوعی: با خروس پادشاهی که سرش تاج دارد، در زمان نماز اذان گفت.

هوش مصنوعی: هیچ فرد عاقلی مانند تو زمان را نمی‌شناسد و از دست دادن فرصت‌ها نمی‌ترسد مانند تو.

هوش مصنوعی: با این دانش و آگاهی، ای کسی که دستانت در آسمان بلند است، تو باید در جایگاهی مناسب قرار بگیری.

هوش مصنوعی: چند مرغ حرامزاده را به جمعی تبدیل کرده‌ای که در انتهای هر زباله‌دان جمع شده‌اند.

هوش مصنوعی: من در آغاز، به واسطه‌ی اشتیاق شدیدی که به لذت‌ها داشتم، به این وضعیت نامناسب و پست گراییدم.

هوش مصنوعی: اگر از نفس و خواسته‌هایش عبور می‌کردم، در عمق هر زباله‌ای نمی‌رفتم.

هوش مصنوعی: در باغ‌های بهشت، در کنار خروس آسمانی، محرم رازها و مسائل معنوی بودم و با او هم‌نشین بودم.