بخش ۳۶ - در صفت جود و سخا و بذل و عطای وی

هوش مصنوعی: در دریای بخشش و generosity، گوشه‌ای از آن به اندازه یک کف دست وجود دارد که می‌توان از آن استفاده کرد.

هوش مصنوعی: تو از نعمت آن ابر رحمت پر شده‌ای، به طوری که زمین از ثروت و برکت پر شده است.

هوش مصنوعی: به او نسبت کم بده، زیرا مانند دریا نیست که گوهر را از خود به بیرون بیندازد و این صدف هم همینطور است.

هوش مصنوعی: بارش رحمت او چون ابر است و هر قطره‌ای که می‌بارد، مانند بخشش سخاوت اوست که به همه می‌رسد.

هوش مصنوعی: وقتی که مهمانی بخشش او را تزیین می‌کردم، خواستم نسبت او را با معن و حاتم مقایسه کنم.

هوش مصنوعی: اما در کنار او، بدون گفت و گو، معنا وجود دارد؛ برخی مانند مبخل (بخیل) و حاتم (سخاوت مند)، هر دو در ذات خود به یکسان نیستند.

هوش مصنوعی: به خاطر نزدیکی و توجه زیادی که به او داشتی، چنان مجذوبش شده‌ای که حتی نمی‌توانی او را به درستی درک کنی و احساساتش را به خوبی ببینی.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی برانگیزانی، باید قدرت و توانایی خود را هرگز نادیده نگیری و از وجود خود به درستی استفاده کنی. نمی‌توانی از دستاوردها یا محدودیت‌هایت غافل شوی و باید با شجاعت و عزمی راسخ به سمت خواسته‌هایت حرکت کنی.

هوش مصنوعی: اگر بر در او بگذری، به یاد داشته باش که دل کسی به خاطر ظلم و بی‌رحمی به خون نشسته است.

هوش مصنوعی: به خاطر احسان و لطفی که به او کردی، دیگران از زیر بار این محبت‌ ها فرار کردند.