بخش ۳۰ - حکایت آن موسوس سودایی که به سبب آلایش جانوران دریایی دست از آب دریا شست و آبی پاکیزه تر از آب دریا جست

هوش مصنوعی: موسوس، که به حاشیه دریا نشسته است، می‌خواهد برای نزدیک شدن به آب، اقدام کند.

هوش مصنوعی: دریایی را دیدم پر از ماهی و مار، که در آن هزار چغز و خرچنگ وجود داشت.

هوش مصنوعی: پرندگان آبی در حال شنا و غوطه‌ور شدن در آب هستند، از عمق دریا نیرو و قدرت می‌گیرند.

هوش مصنوعی: گفت، دریا پر از موجودات گوناگونی است که در صبح و شام در آن زندگی می‌کنند.

هوش مصنوعی: چه زمانی از کسی که از او نیکویی و خوبی دیده‌ام، دستان و چهره‌ام را بشویم؟ اکنون خودم از این شست و شو، دستانم را پاک نمی‌توانم کنم.

هوش مصنوعی: اشتیاق دارم چشمه ای بسازم که همچون زمزمه ای آرام و کوتاه باشد و مانع از دسترسی هر بیگانه ای به آن شود.

هوش مصنوعی: هر چیزی که توسط آلوده‌ها آلوده شده، از چشم پاکان دور است و آنها بی‌توجه به این آلودگی زندگی می‌کنند.