بخش ۱۷ - اشارت به خوابی که ناظم در اثنای این دیباچه دیده و تعبیر آن چنانچه خود کرده آرمیده

هوش مصنوعی: وقتی به اینجا رسیدم و شب فرارسید، از این صحبت‌ها خواب از چشمانم ربوده شد و کم‌کم به فکر فرو رفتم.

هوش مصنوعی: در راهی طولانی و روشن که همانند دل افراد عارف و حقیقت‌جو بود، خود را مشاهده کردم.

هوش مصنوعی: نه باد باعث بلند شدن خاک می‌شود و نه آب به خاک می‌چسبد.

هوش مصنوعی: نهایتاً، من در مسیری که پر از مشکلات و دشواری نیست، بدون هرگونه نگرانی و اضطرابی قدم می‌زنم.

هوش مصنوعی: ناگهان صدای پرشور و نیرومند سربازی از پشت سر به گوشم رسید.

هوش مصنوعی: صدای خوشخوانان دل مرا از جای خود برداشت و عقل و هوش من را مثل یک تندباد از سرم برد.

هوش مصنوعی: در جستجوی راهی برای دور کردن آسیب، ناگهان در چشمانم یک ایوان بلند نمایان شد.

هوش مصنوعی: وقتی سریع به سمت آنجا رفتم تا از خطرات و آسیب‌های گروهی که به من حمله می‌کنند در امان بمانم.

هوش مصنوعی: از میان آن‌ها، پدر شاه من از نظر نام، چهره و رفتار، نیکو و پسندیده است.

بارگیر‌: اسب و شتر و امثال آن (انجمن آرا) (آنندراج‌).

هوش مصنوعی: لباس‌های زیبا و فاخر خسروانه به تن دارد و عمامه‌ای از کافور بر سر گذاشته است.

هوش مصنوعی: برای من، رشته‌ای از خوشی و خنده فرستاده شد که این شادی، به من آرامش و راحتی بخشید.

هوش مصنوعی: زمانی که او به نزد من آمد، فرود آمد و بر دستم بوسه‌ای زد و شروع به پرسیدن کرد.

هوش مصنوعی: خوشحال شدم از تدبیرهایی که انجام داد و از محبت‌ها و نوازش‌هایی که به آن بیچاره کرد.

هوش مصنوعی: در گفت‌وگو با من، افراد زیاد حرف‌های ارزشمندی گفتند، اما هیچ‌کدام از آن‌ها در ذهنم باقی نمانده است.

هوش مصنوعی: هنگام صبح که از بستر برخاستم، از سوی خرد و اندیشه‌ام، معنای این درخواست را فهمیدم.

هوش مصنوعی: این جمله اشاره دارد به اینکه محبت و تمایل شاه به تو، نشانه‌ای از پذیرش و ارزشمندی نظم و کار توست.

هوش مصنوعی: یک لحظه از این گفت و گو ساکت نمان، چون می‌خواهی به پایان برسد، تلاش کن.

هوش مصنوعی: وقتی این توصیف را از او شنیدم، بلافاصله قلم را به دست گرفتم و شروع به نوشتن کردم.

هوش مصنوعی: از جایی که این خواب به وجود آمده، بویی به مشام می‌رسد که نشان‌دهنده حقیقت و واقعیت است.