بخش ۶۷ - مناجات شیخ ابوعلی دقاق قدس سره بر بالای منبر

هوش مصنوعی: عشق بوعلی دقاق را به شدت تحت تاثیر قرار داده و در هنر عشق ورزی به اوج خود رسیده است.

هوش مصنوعی: در روزی، این درد در دل او به اوج رسید و او در حال نماز و نیایش بود که به بیان این احساسات در جمع مردم پرداخت.

هوش مصنوعی: ای خدا که صاحب آسمان‌ها و زمین هستی، نه جایی از وجودت خالی است و نه جایی از حضورت دور افتاده.

هوش مصنوعی: تو در هر مکان و موقعیتی خود را نشان می‌دهی و در واقع همه داستان‌ها و اتفاقات به تو وابسته‌اند.

هوش مصنوعی: من از تو با دیگران بسیار سخن گفته‌ام و در این مورد زیاده‌گویی کرده‌ام.

هوش مصنوعی: در روز قیامت، وقتی که زندگی دوباره شروع می‌شود، نباید از دیده شدن در برابر مردم خجالت بکشیم.

هوش مصنوعی: اگر نمی‌دانی که چه جایگاهی دارم، لباس‌های صوفیان را بر تن من نپوشان.

هوش مصنوعی: اگر من مؤمن باشم یا حتی اگر غیرمؤمن باشم، چیزی از صوفیان نمی‌کاهد و صبر من همچنان در این راستا باقیست.

هوش مصنوعی: در دستانم سنگی و عصایی نیست، در دل وادی عذابم، سر به زیر می‌نهم.

هوش مصنوعی: هر جایی که بروم، شور و اندوهی深 در دل دارم که همیشه با خودم می‌برم.

هوش مصنوعی: من از درهای مختلف به درون خود می‌ریزم؛ از چشمانم اشک و از قلبم خون می‌بارد.

هوش مصنوعی: اگر در نزدیکی‌ام کسی نباشد که راهنمایی‌ام کند، جانم را با بی‌قراری و ناله از دست می‌دهم.