بخش ۱۱۶ - قصه کلی که در خانه معشوق خود بکوفت گفتند باز گرد که صحبتی تنگ است موی در نمی گنجد گفت بهانه مجوی و در باز کن که من خود کلم و موی ندارم

هوش مصنوعی: یک ترفند یا نقشه در کار بود که عاشق دختری زیبا و شاداب با موهای مشکی و خوشبو شده بود.

هوش مصنوعی: یک روز معشوق به طور ناگهانی فرصتی پیدا کرد که تنها باشد و در این خلوت به زیبایی و جذابیت خود پرداخت.

هوش مصنوعی: هر دو فرد در کنار هم به خوش‌گذرانی مشغول‌اند، در حالی که از دیگران جدا شده‌اند و چهره‌ای به روی آن‌ها نمی‌گشایند.

هوش مصنوعی: خبر رفتن آنها به گوشم رسید و کسی با کمال بی‌احترامی به در زنگ زد.

هوش مصنوعی: یک نفر از دور فریاد می‌زند که چه کسی است و چرا این قدر بی‌موقع صدا بلند کرده است.

هوش مصنوعی: اگر این در باز نمی‌شود، تلاش نکن؛ چون در غیر این صورت، مانند آهن سرد و بی‌روح می‌مانی.

هوش مصنوعی: در اینجا به وضوح اشاره شده که فضای گفتگو و ارتباط بسیار محدود و صمیمی است، به طوری که مانند زنجیری مربوط به موهای محبوب، احساس نزدیکی و وابستگی را به وجود آورده است.

هوش مصنوعی: هر کسی که به چیزهای بی‌اهمیت و سطحی توجه کند، در واقع نمی‌تواند مسائل مهم‌تر را درک کند.

هوش مصنوعی: بپرسید که در را باز کن و دنبال بهانه نباش، زیرا من خودم هم چیزی برای گفتن ندارم.

هوش مصنوعی: من در میانه راه، دغدغه‌ای از بابت مو ندارم و از این بابت خدا را شکر می‌کنم.