بخش ۱۷۶ - پیمان ستدن فرستادهٔ طیهور از کوش

هوش مصنوعی: وقتی که فرستاده مرد از دریا خارج شد، همان لحظه او نیز به سمت او حرکت کرد.

هوش مصنوعی: همه تلاش‌ها و زحمات خود را دوباره بیان کرد و دل نیز مانند گلی شکفت و باز شد.

هوش مصنوعی: او را به صورت پنهانی چیزهای زیادی عطا کرد و در زمینه خوشبختی دریچه‌های جدیدی به رویش گشود.

هوش مصنوعی: وقتی روز شد، پیام‌آور شاه، آن مرد بیمار را فرستاد.

هوش مصنوعی: او را آورد و بر صندلی طلایی نشاند و به خوبی سخنان زیادی را بیان کرد.

هوش مصنوعی: فرستاده‌ای از ترس چهره او و از آن خشم و زشتی که در نگاهش است.

هوش مصنوعی: نه کسی او را ستایش کرد و نه برایش نماز گزارده شد، مانند دیوانه‌ای که در پیش او ایستاد و به او توجه کرد.

هوش مصنوعی: پس از اینکه او به آرامش و امنیت رسید و از خطرات پادشاه در امان ماند، موفقیت و خوشی‌اش را ستایش کرد.

هوش مصنوعی: سپس آن نامه را در برابر تختش قرار داد و زمانی که سر نامه را باز کرد، مانند نوشیدن آب شیرین بود.

هوش مصنوعی: تمام مردم در اطراف او بودند و محبت او باعث شد که دلش شاد شود و چهره‌اش نورانی و درخشان گردید.

هوش مصنوعی: او را به شدت ارج می‌نهادند و هرگز اجازه نمی‌دادند که بدون جشن و سرور بگذرانند.

هوش مصنوعی: در روز سوم، دستور داد تا پیش او برود و درباره مقدار و اندازه صحبت کند.

هوش مصنوعی: سپس به او گفت که فرمان شاه را به جا بیاور و بعد راهت را در پیش بگیر.

هوش مصنوعی: آیا ممکن است که شاه به من اهمیت بدهد، حتی اگر دستش را به سوی بزرگان دراز کند؟

هوش مصنوعی: به گونه‌ای که پرنده به دست خوراک می‌افتد، پادشاه هم به حرف و وعده‌هایی که داده است، عمل می‌کند و من هیچ دردی از این موضوع ندارم.

هوش مصنوعی: فرستاده را شاه عالی مقام کرد و با دست راست، او را به سوگند سختی بست، همان‌طور که خود خواسته بود.