شمارهٔ ۱۳ - انتقاد

هوش مصنوعی: خورشید دوباره به آسمان تابیده و نورش بر چهره‌ی انسان‌ها می‌تابد و مانند شمشیری بر عالم تاثیر می‌گذارد.

هوش مصنوعی: آتش فتنه و فساد در جهان به‌طور گسترده‌ای شعله‌ور شده و همه‌جا را دربر گرفته است.

هوش مصنوعی: نور در خوابگاه دنیا تابید و دوباره به حرکت درآمد و به جوش و خروش آمد.

هوش مصنوعی: در آسمان‌ها شور و هیجان ایجاد شده و زندگی از دست دنیا رهایی یافته و به آرامش و امنیت رسیده است.

هوش مصنوعی: شیر به خاطر شکار غزال بلند شد و با جست و خیزی که داشت، به استقبال او رفت.

هوش مصنوعی: زنی که به سختی عشق را می‌فروشد، با این حال، نشان از ضعف و فساد در وجودش دارد که از آن نه می‌تواند فرار کند و نه می‌تواند آن را پنهان کند.

هوش مصنوعی: مردم به هر سمتی رو کردند و در خیابان‌ها و کوچه‌ها گشت و گذار کردند.

هوش مصنوعی: دوباره بی‌احساسی و سردی در انسان‌ها شروع شد و همراه آن، طمع، نادانی و شیوع آنها نیز افزایش یافت.

هوش مصنوعی: شیر فروش از خانه بیرون آمد و کوزه‌ای پر از آب به دوش داشت.

هوش مصنوعی: یک دزد که به عنوان فروشنده در بازار ظاهر شده، برای به دست آوردن پول و سود به سر کار آمده است.

هوش مصنوعی: حضرت شیخ الاسلام از حمام خارج شد و ریشش را با حنا رنگ کرده بود.

هوش مصنوعی: او بر این باور است که مشارکت خود در دارایی یتیم، نشانه‌ای از محبت و دلسوزی او به وضعیت یتیم است.

هوش مصنوعی: بدجنس‌ها صف کشیده‌اند و چشم‌انتظار مقام و مسئولیت هستند.

هوش مصنوعی: روز پر از سختی و زحمت است، اما شب زمانی است برای آسودگی و استراحت.

هوش مصنوعی: من با هر روزی که طلوع می‌کند، دشمنی دارم؛ چون در هر روز، انواع بدی‌ها و ظلم‌ها نمایان می‌شود.

هوش مصنوعی: چه شب زیبایی که پس از ساعت پنج، تاریکی و سختی‌ها بی‌معنی می‌شود و آرامش جایگزین می‌شود.

هوش مصنوعی: مردم از مزاحمت‌های یکدیگر راحت می‌شوند و از گفت‌وگوهای بی‌مورد دوری می‌کنند.