بخش ۳۰ - نغمهٔ بعل

هوش مصنوعی: آدم از این آبی و پررنگی که در خونش است، فراتر می‌رود و به جایی می‌رسد که الوهی را نمی‌بیند.

هوش مصنوعی: در درون انسان جز اندیشه‌ها چیزی وجود ندارد؛ همانند موجی که گاهی آرام می‌گیرد و گاهی دیگر به شدت می‌خروشد.

هوش مصنوعی: زندگی او آرامش خود را از چیزهای ملموس و محسوس می‌گیرد، به این امید که روزی وعده‌هایی که داده شده، دوباره آشکار شود.

هوش مصنوعی: درود بر کسی که به فرهنگ غرب آشناست و ما را از مرگ نجات داد.

هوش مصنوعی: ای خدایان قدیمی، این زمان همان زمان مناسب است.

هوش مصنوعی: به آن حلقهٔ اتحاد نگاه کن که چگونه شکسته است، خانواده ابراهیم بدون درک واقعی از هستی.

هوش مصنوعی: گفتارش شیرین و دلنشین است و مانند جامی است که به آرامی می‌ریزد. او کسی است که از می ناب الهی سیراب شده و مست شده است.

هوش مصنوعی: مرد حر به دام شرایط مختلف افتاد و با وطنش ارتباط برقرار کرد و از خداوند فاصله گرفت.

هوش مصنوعی: خون او تحت تأثیر شکایت دیری‌ها سرد شد و به همین خاطر، پیر حرم تصمیم به بستن زنار گرفت.

هوش مصنوعی: ای خدایان قدیمی، زمان آن فرا رسیده است.

هوش مصنوعی: در این دنیا، زمان شادی و خوشی دوباره فرا رسیده و دین که از نظر قدرت و اعتبار آسیب دیده، در موقعیتی شکننده قرار دارد.

هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع اشاره دارد که باید به ویژگی‌ها و علم شخصیتی مانند امام مصطفی (پیامبر اسلام) توجه کرد. نگرانی و تفکر در مورد او از این نظر اهمیت دارد که افرادی با نیتی نادرست ممکن است به او آسیب برسانند یا سوء استفاده کنند. بنابراین، درک جایگاه و اهمیت او بسیار حائز اهمیت است.

هوش مصنوعی: هرچند صدا و نداهای بدون شعور به گوش می‌رسند، اما آنچه واقعاً از دل رفته و احساس شده، هرگز به زبان نمی‌آید.

هوش مصنوعی: افسون غرب، اهرمن را به حیات درآورد و روز یزدان با چهره زرد خود از ترس شب، دچار نگرانی شد.

هوش مصنوعی: ای خدایان قدیمی، اکنون زمان آن رسیده است.

هوش مصنوعی: باید زنجیر دین را از گردن او باز کرد، زیرا بندهٔ ما باید آزاد باشد.

هوش مصنوعی: ما برای دعا و نماز او به یک رکعت بسنده می‌کنیم، حتی اگر نتوانیم به سجده برویم.

هوش مصنوعی: عواطف و احساسات از نغمه‌ها و آهنگ‌ها به اوج می‌رسند؛ بنابراین، چه لذتی می‌توان در نماز یافت بدون حضور این آهنگ‌ها و آوازها؟

هوش مصنوعی: چهره و وجود خداوندی که ناشناخته است، از دیدن دیوی که قابل مشاهده است، بهتر و دوست‌داشتنی‌تر است.

هوش مصنوعی: ای خدایان قدیمی، اکنون زمان آن فرا رسیده است.