بخش ۷ - در بیان اینکه چون خودی از عشق و محبت محکم میگردد ، قوای ظاهره و مخفیه نظام عالم را مسخر می سازد

هوش مصنوعی: وقتی محبت به اندازه کافی در دل انسان ریشه‌دار شود، توانایی و قدرت او به حدی می‌رسد که می‌تواند بر جهان تسلط یابد.

هوش مصنوعی: پیرسالار آسمان که از ستاره‌ها نقش و نگاری دارد، غنچه‌ها از شاخه‌های او می‌شکنند.

هوش مصنوعی: دست او نمایانگر قدرت و حقیقت است و نورانی بودن ماه به خاطر تأثیر انگشت اوست.

هوش مصنوعی: در اختلافات و دعواهای جهانی، تصمیم‌گیری و قضاوت تابع اراده و خواست او مالک و جم خواهد بود.

هوش مصنوعی: با تو درباره‌ی داستان بوعلی که در هند به علم و دانش مشهور است، صحبت می‌کنم و نامش به خوبی شناخته شده است.

هوش مصنوعی: در آن باغ قدیمی، سرود و نوا می‌زد و با ما از زیبایی گل‌های زیبا صحبت می‌کرد.

هوش مصنوعی: این سرزمین بهشتی با هوای دلنوازش، به مانند دامنش پر از زیبایی و جذابیت است که آتش زنده‌ای را در خود دارد.

هوش مصنوعی: ابر درد و غم و اندوه، سکته‌ای از زرین چشمانت گرفت. به یاد عشق و دل‌باختگی‌ام، زندگی را از بوعلی سرشار برداشتم و به بازار رفتم تا روزگار را به دلکش‌ترین شکل ممکن سپری کنم.

هوش مصنوعی: مسئول آن شهر به همراه از اسب سوار می‌شد و دو نفر نیز به همراه او بودند؛ یکی غلام و دیگری چوپان.

هوش مصنوعی: ای نادان، پیش از اینکه به جلو بروی، فریاد نزن. اجازه نده که راه را بر کسانی که در حال تلاش و کار هستند، ببندی.

هوش مصنوعی: آن درویش با سر افکنده، به عمق افکار خود فرو رفته و در حال تفکر و تأمل است.

هوش مصنوعی: ستمگر مست از قدرت و زور خود، بر سر مردی فقیر و بی‌پناه، چوب خود را شکست.

هوش مصنوعی: بخشی از دل شکسته و ناراحت به خاطر وضعیت کسی که در زندگی سختی می‌کشد، به راهی می‌رود و از این وضعیت نگران و پریشان است.

هوش مصنوعی: در حضور بوعلی، کسی به شدت از دلش دردی را فریاد زد که باعث شد اشک‌ها از چشمانش آزاد شوند و بیرون بریزند.

هوش مصنوعی: برق و روشنایی که بر روی کوه‌ها تابید، مانند آتشی است که از سخنان شیخ به چهره‌اش سرازیر شد.

هوش مصنوعی: او از عمق وجودش شعله‌ای دیگر برپا کرد و با همدلی با معلم خود، راهنمایی‌اش کرد.

هوش مصنوعی: قلم را بردار و نامه‌ای بنویس که از فقیری به سلطانی باشد.

هوش مصنوعی: بنده‌ای که در اختیار توست، در اوج کوشش و تلاش به سر می‌برد و به خاطر ارزش جانش دچار آتش و التهاب شده است.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که اگر این عامل ناپسند و بد را از خود دور نکنی، ممکن است فرصتی که داری را به شخص دیگری واگذار کنم.

هوش مصنوعی: نامه‌ی آن بنده‌ی حق موجی از نگرانی و هراس در وجود شاه ایجاد کرد.

هوش مصنوعی: بدنش به منبعی از دردها تبدیل شد و رنگش مانند آفتاب در غروب زرد شد.

هوش مصنوعی: برای هر کسی که در پی دلیل و توجیه است، از شخصی آزاداندیش و بی‌اعتنا به قید و بندها، عذرخواهی برای خطایش را بیابید.

هوش مصنوعی: خسرو، که زبانش شیرین و بیانش زیباست، نغمه‌هایش از عمق وجودش به وجود آمده و به طرز شگفت‌انگیزی رنگین هستند.

هوش مصنوعی: طبیعت او مانند نور ماه روشن شد، به دلیل انتخابش برای فرستاده شدن.

هوش مصنوعی: وقتی چنگ به صدای دل‌انگیزی نواخته می‌شود، روح شخصی که در برابر قلندر است، مثل شیشه‌ای در دمای بالا تماشا می‌شود و نرم و حساس می‌گردد.

هوش مصنوعی: شکوه و قدرت او چون کوهی است که با پختگی و استحکام خود، ارزش یک سخن را دارد.

هوش مصنوعی: بر دل درویشان جراحت نزن، خود را در آتش سوزان نینداز.