خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

مفردات

همام تبریزی » مفردات

شمارهٔ ۱ : درخت بخل ترا کس ز بیخ برنکند

شمارهٔ ۲ : سعادت با سلامت یار بادت

شمارهٔ ۳ : از آن مجلس به صورت گرچه دور است

شمارهٔ ۴ : ز دولت تو مرا دست داده بود دمی

شمارهٔ ۵ : حالم ز فرقت تو نیاید به نامه راست

شمارهٔ ۶ : مرا به طلعت تو اشتیاق چندانی است

شمارهٔ ۷ : از دل خبر مپرس که بر وی چه‌ها گذشت

شمارهٔ ۸ : عمری که از او جهانی ارزد

شمارهٔ ۹ : چه نویسم ز آرزومندی

شمارهٔ ۱۰ : همی‌رسان به جماعت چو شاخ نخل کرم

شمارهٔ ۱۱ : هر گه که دلم ز ره بیفتد

شمارهٔ ۱۲ : ملامتی نتوان کرد روستایی را

شمارهٔ ۱۳ : به آن هم مفتخر هم مبتهج شد

شمارهٔ ۱۴ : بفرست نسیمی که سلام تو رساند

شمارهٔ ۱۵ : ز ذوق یار ملامت‌گران چو بی‌خبرند

شمارهٔ ۱۶ : کو حیدر هاشمی و کو حاتم طی

شمارهٔ ۱۷ : حالی که به صد زبان بیان نتوان کرد

شمارهٔ ۱۸ : به جای خویش بود گر درخت طوبی را

شمارهٔ ۱۹ : مردم تبریز همچو آب لطیفند

شمارهٔ ۲۰ : هر باد که از شام به اصحاب تو آید

شمارهٔ ۲۱ : درین دیار بدان زنده‌ام که گه‌گاهی

شمارهٔ ۲۲ : مرا به فکر چه حاجت که شعر من آبی‌ست

شمارهٔ ۲۳ : بهانه می‌طلبد دوست گفتگویی را

شمارهٔ ۲۴ : بیش از آن است که آید ز زبان تقریرش

شمارهٔ ۲۵ : آن همی‌خواندم همی‌بوسیدمش

شمارهٔ ۲۶ : همیشه باد به کام تو گردش گردون

شمارهٔ ۲۷ : ملول شد دل ما در شب دراز فراق

شمارهٔ ۲۸ : ای سواد نامه‌ات نور سواد دیده‌ام

شمارهٔ ۲۹ : چه گویم و چه نویسم که زین سفر چه کشیدم

شمارهٔ ۳۰ : حرف و ترکیب ندانم که من از سر تا پای

شمارهٔ ۳۱ : ز چشم دوری و دل روز و شب ملازم توست

شمارهٔ ۳۲ : هست امیدم که خاک پای تو گردم

شمارهٔ ۳۳ : نه آن پیوند دارد با تو جانم

شمارهٔ ۳۴ : ره‌روان بستند بر فتراک ما را لاجرم

شمارهٔ ۳۵ : نانش نه و خلق او را در هر دو جهان مهمان

شمارهٔ ۳۶ : فتنه عالمی شدی فتنه شدم چو دیدمت

شمارهٔ ۳۷ : ناز ز حد ببرده‌ای ای بت نازنین من

شمارهٔ ۳۸ : ای دل من نگین تو مهر تو مهر آن نگین

شمارهٔ ۳۹ : در سماع آمد بت خوبان چین

شمارهٔ ۴۰ : من کیم باری که نامم بر زبان آورده‌ای

شمارهٔ ۴۱ : ز وصف اشتیاق او شدی الکن بیان من

شمارهٔ ۴۲ : هنوز صبح نخستین روز دولت توست

شمارهٔ ۴۳ : از دیده گرچه دوری از دور در حضوری

شمارهٔ ۴۴ : می‌نویسم پیش جانان نامه‌ای

شمارهٔ ۴۵ : چون جان و دلم ز خدمتت نیست جدا

شمارهٔ ۴۶ : برون ز عالم حس است جان خرده بینان را

شمارهٔ ۴۷ : دل گفت که زحمت تن آنجا چه بری

شمارهٔ ۴۸ : چون تو از جانب شیراز به تبریز آیی