شمارهٔ ۵۲ - و له ایضا

هوش مصنوعی: در خواب، تصویر دوست بازی می‌کند و چشمان پر از اشکم را پر از زیبایی و حسرت می‌کند.

هوش مصنوعی: در زیر نور خورشید، موهای او مانند خوشه‌های انگور در حال تاب خوردن و رقصیدن است.

هوش مصنوعی: من از خط زیبای او همانند نبات آب می‌شوم، زیرا او با شکر خالص بازی می‌کند.

هوش مصنوعی: در اطراف چشمهٔ خوش طعم و لب شیرینش، بنفشه با گل را سیراب می‌کند و بازی می‌کند.

هوش مصنوعی: از زمانی که کبوتر دل من از کنارم پرواز کرد، به آن دو دسته مو در باد بازی می‌کند.

هوش مصنوعی: بیا و مانند زری که درخشندگی خاصی دارد، به چهره من نگاه کن؛ به طوری که اشک‌هایم مثل آب معدنی، به زیبایی بازی می‌کنند.

هوش مصنوعی: از لطافت بدنش مثل قاقم، اگرچه بر روی سنجاب بازی می‌کند، به زحمت می‌افتد.

هوش مصنوعی: بدن من به مانند ماهی که در آب برای بازی کردن غوطه‌ور است، در دریای اشک و اندوه غرق شده است.

هوش مصنوعی: حیدر به خانه‌ی معشوق نمی‌رود، زیرا به جای اینکه وارد شود، با نواختن بر در به یکی از بازی‌های غیرمستقیم و رمزی مشغول است.