شمارهٔ ۴ - و له ایضا

هوش مصنوعی: سروی که در باغ قرار دارد، به خاطر زیبایی و قامت بلند تو به او لقب بندۀ تو را می‌دهند.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که حاکم و فرمانروای جهان، نام و نشانی از جلال و عظمت خود را به من داده است، و با توجه به قدر و منزلت او، همه چیز از دست من رفته و برای او به دنیا می‌آید.

هوش مصنوعی: اگرچه تمام جهان را به او بدهند، یک تار موی او را نمی‌گیرند و اگر بخواهند همه جهان را از او بگیرند، باز هم او را نمی‌دهند.

هوش مصنوعی: یا خودت را با زیبایی‌ات به من نشان بده، یا پیامی از من بگو و سلام مرا به او برسانید.

هوش مصنوعی: او اراده کرده که از دنیای پنهان به نزد من بیاید؛ اما زمانی که بیاید، همه افراد نگران او خواهند بود.

هوش مصنوعی: من با خلوص نیت او را ستایش می‌کنم و اگر دیگران او را از روی حسادت و نادانی محقّر بدانند، برای من مهم نیست.

هوش مصنوعی: حیدر هرگز از مسیر عشق و نزدیکی به تو دور نخواهد شد، حتی اگر با شمشیر جدایی او را برانند.