شمارهٔ ۱۸۷

هوش مصنوعی: با چهره‌ای پژمرده و زرد به سوی درگاه تو آمده‌ام، ای زیبای دلنشین، یعنی با حالتی از خضوع و نیاز به خاک درگاه تو آمده‌ام.

هوش مصنوعی: خوشی و جوانی به زودی می‌گذرد، بنابراین در نگرانی‌های ما دقت کن و به خاطر زیبایی‌ات خودخواهی نکن.

هوش مصنوعی: عمرم گذشت و شب طولانی جدایی تمام نشد. یا باید شب من کوتاه‌تر می‌بود، یا عمرم طولانی‌تر.

هوش مصنوعی: دیگر تاب و تحمل بیماری را ندارم، ای آسمان یا نسیم آرامش بخش، یا سوز و گرمای جان‌سوز.

هوش مصنوعی: ای نازنین، وقتی که چشم‌های زیبا و معصوم مردم به تو می‌نگرد، به خاطر داشته باش که باید از آن‌ها دوری کنی و اجازه ندهی نگاهت به خاطر جذابیت و ناز تو به سمت این مردم پاکباز برگردد.