شمارهٔ ۴۶ - قطعه

هوش مصنوعی: در آستین مژگان اشکم، دریای وسیع و بی نهایتی را پرورش داده‌ام.

هوش مصنوعی: من نگرانم که در روز محشر، دل سوخته‌ام تاب تحمل نداشته باشد و ستاره‌های کافران سایه به سایه‌ام باشند.