شمارهٔ ۴۰ - در پاسخ کسی که برای او قصیده ای سروده، گفته است

هوش مصنوعی: تو که به خاطر نبوغ و طبیعتت، باعث سرافرازی سخن شده‌ای، قلم تو خالق کلام است.

هوش مصنوعی: باران جویبار زیبایی را از دل کلام تو تازه و شاداب می‌کند، مانند بهاری که با گل و رنگ‌هایش زندگی را نو می‌سازد.

هوش مصنوعی: تنها قلم توست که از سرچشمهٔ فیض می‌نوشد و نمی‌تواند هیچ مادهٔ مست کننده‌ای مانند شراب را بشکند یا مضطرب کند.

هوش مصنوعی: نگاه زیبا و دل‌فریب تو، مانند خط و خالی است که بر روی کاغذ نوشته شده و توانسته است دل‌ها را به خود جلب کند.

هوش مصنوعی: زبانی که با آن سخن می‌گویی، شیرین و خوشبوست، همانند زلف‌های تاب‌دار و زیبا که به عطر و لطافت آن افزوده شده است.

هوش مصنوعی: با یک حرکت ساده قلم می‌توانی پیچیدگی‌ها را باز کنی، اگر کلام به کمکت بیاید.

هوش مصنوعی: درخشش شخصیت لطیف و شاداب تو، مانند گوهری است که زیبایی و شادی را به کلام می‌آورد.

هوش مصنوعی: در این دنیا، دو چیز وجود داشت که به روشنی و آگاهی اشاره می‌کند: یکی دانایی و آگاهی انسان و دیگری روزگار و حوادثی که در آن رخ می‌دهد.

هوش مصنوعی: امروز از تو، میزان و دانش کامل مانند سنجش کلام ناپدید شده است.

هوش مصنوعی: بیت اشاره دارد به اینکه توجه و محبت تو می‌تواند مانند نوری باشد که روز تاریک سخن را روشن می‌کند. به عبارتی، توجه و همت تو قدرتی دارد که می‌تواند فضای نامساعد را به روشنایی تبدیل کند.

هوش مصنوعی: نقطه‌ای که تو برای نوشتن انتخاب کرده‌ای، مانند آفتابی است که در کنار کلمات درخشندگی و زیبایی خاصی ایجاد می‌کند.

هوش مصنوعی: نگارشی از بهار و باغ پر از نعمت و زیبایی، قلمی که مانند درخت سرو است و کلامش همچون جویبار جاری و زنده می‌باشد.

هوش مصنوعی: صدای نی تو باعث شادی و سرور در دل صفیران و پرندگان خوش صدا شده است و آن‌ها همچون درختان در دل گفتگو و سخن هستند.

هوش مصنوعی: در اینجا به این معناست که پرندگان خوش‌صدا، به واسطه‌ی لحن و آوای تو، فرامی‌گیرند تا چطور باید آواز بخوانند. یعنی تاثیر و زیبایی صدای تو به گونه‌ای است که دیگران نیز هنر و شیوه‌ی بیان را از تو یاد می‌گیرند.

هوش مصنوعی: تو به بهترین شکل سخن می‌گویی و هیچ‌کس مانند تو در هنر گفتار وجود ندارد.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس مانند تو که دلنشین هستی، نمی‌تواند به زیبایی و کمال سخن بگوید.

هوش مصنوعی: تا زمانی که تو کلام زیبا و ارزشمندی را از عمق بی‌پایان دریا بیرون آوردی و به من هدیه کردی.

هوش مصنوعی: دل و جانم به زیبایی‌های معانی و اشاراتی که در خط و خال چهره دل‌ربا نهفته است، گرویده و مفتون شده است.

هوش مصنوعی: چه کار باید بکنم به جز این که اگر جانم را برای گفتن نثار نکنم، در عوض چه چیزی دارم؟