شمارهٔ ۴۱

هوش مصنوعی: دل را به خاطر عشق معشوق جلوی شکنجه‌های جدایی نگه داشتیم و از درد این جدایی رهایی پیدا کردیم.

هوش مصنوعی: ما از خانه‌مان بسیار دور هستیم و در حالی که زحمت می‌کشیم، به خوبی مست و خوشحالیم.

هوش مصنوعی: ما از بیابان گذشتیم و در گوشه‌ای آرام گرفتیم.

هوش مصنوعی: ما از دست محبت تو سرمست شده‌ایم و از غم دوری‌ات، دلمان به شدت آزرده است.

هوش مصنوعی: ما بر روی خاک تو جان خود را نثار کردیم و روشن شد که ما همچون بادی هستیم که به راحتی عبور می‌کند.

هوش مصنوعی: ما را به سنگسار نکن، چرا که تو می‌دانی ما پرستنده‌ی بت هستیم.

هوش مصنوعی: روزهایی که غم تو را فراموش نکنیم، دوباره او را بخواهیم و کسی را به دنبال او بفرستیم.

هوش مصنوعی: برای فرار از واقعیت وجودی‌مان، باید خود را به مرگ بسپاریم تا از بار این هستی رهایی یابیم.