رباعیات
صابر همدانی
»
گزیدهٔ اشعار
»
رباعیات
شمارهٔ ۱ : از بس به فلک فغان رسیده است مرا
شمارهٔ ۲ : بنیاد بدی پایه ندارد جانا
شمارهٔ ۳ : ره را به خیال رفتن البته بد است
شمارهٔ ۴ : تا مِیل من و تو بر جفا و ستم است
شمارهٔ ۵ : گر باد مخالفی وزید از چپ و راست
شمارهٔ ۶ : هر چند مرا شباب بگذشت ای دوست
شمارهٔ ۷ : گاهی ز وصال تو، دلم آرام است
شمارهٔ ۸ : در دارِ جهان تا بُوَدَت جان به جسد
شمارهٔ ۹ : آزاد دلا ز قید تن باید بود
شمارهٔ ۱۰ : طفلی که هنوز باید او شیر خورد
شمارهٔ ۱۱ : بی علم کسی بود که نا اهل بود