بخش ۲۸ - اصل سیم

غزالی » کیمیای سعادت » ارکان معاملت مسلمانی » رکن چهارم - رکن منجیات » بخش ۲۸ - اصل سیم

بدان که خوف و رجا چون دو جناح است سالک راه را که به همه مقامهای محمود که رسد به قوت وی رسد که عقبات که حجاب است از حضرت الهیت سخت بلند است تا امیدی صادق و چشمی بر لذت جمال حضرت نباشد آن عقبات قطع نتواند کرد. و شهوات بر راه دوزخ غالب است و فریبنده و کشنده است. و دام وی گیرنده و مشکل است. تا هراس بر دل وی غالب نشود، از وی حذر نتوان کرد، به سبب این است که فضل خوف و رجا عظیم است که رجا چون زمام است که بنده ای را می کشد و خوف چون تازیانه است که وی را می تازد و ما حکم رجا اول بگوییم آنگاه خوف.

بخش ۲۷ - فصل (بر بلا نیز شکر باید کرد): بدان که بر بلا نیز شکر باید کرد که جز کفر و معصیت هیچ بلا نیست که نه ممکن بود که اندر آن خیری باشد که تو ندانی و خدای تعالی خیر تو بهتر داند، بلکه در هر بلائی از پنج گونه شکر واجب است:بخش ۲۹ - فضیلت رجا: بدان که عبادت خدای تعالی بر امید کرم و فضل نیکوتر از عبادت بر هراس از عقوبت که از امید محبت خیزد و هیچ مقام از مقام محبت فراتر نیست و از خوف بیم و نفرت بود. و برای این گفت رسول (ص)، «لا تموتن احدکم الا و هو حسن الظن بربه. هیچ کس مباد که بمیرد و به خدای تعالی نیکو گمان نبرد». و گفت، «خدای تعالی می گوید: من آنجایم که بنده ام گمان برد. هر گمان که خواهی به من می بر». و رسول (ص) یکی را گفت در وقت جان کندن که خویشتن را چگونه می یابی؟ گفت، «چنان که از گناهان خویش می ترسم و به رحمت وی امید می دارم». گفت، «در دل هیچ کس این جمع نشود که نه حق تعالی وی را ایمن کند از آنچه می ترسد و بدهد آنچه بخواهد».

اطلاعات

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: باید بدانیم که ترس و امید همچون دو بال برای کسی هستند که در مسیر سیر و سلوک قرار دارد. برای رسیدن به درجات عالی و مقامات والای انسانی، لازم است که قوی باشند. موانع و حجاب‌هایی که از طرف خداوند وجود دارند، بسیار بزرگ و سخت هستند و فقط با امید واقعی و نگاه به زیبایی الهی می‌توان از آنها عبور کرد. همچنین، لذت‌های دنیوی بر مسیر هدایت غالب هستند و می‌توانند فریب‌دهنده و مقصر باشند. این موانع بسیار پیچیده و خطرناک هستند و تا زمانی که ترس در دل فرد غلبه نکند، نمی‌توان از آنها اجتناب کرد. به همین دلیل، اهمیت ترس و امید بسیار زیاد است. امید مانند زنجیری است که بنده را به سمت خود می‌کشاند و ترس همچون تازیانه‌ای است که او را حرکت می‌دهد. ابتدا باید درباره امید صحبت کنیم و سپس به بحث درباره ترس بپردازیم.