برگردان به زبان ساده
رسول (ص) گفت، «صدقه دهید و اگر همه یک خرما بود که آن درویش را زنده کند و گناه را بکشد، چنان که آب آتش را»، و گفت، «بپرهیزید از دوزخ و اگر همه نیم خرما باشد و اگر نتوانید به سخنی خوش» و گفت، «هیچ مسلمان از حلال صدقه ندهد که نه ایزد تعالی آن را بر دست لطف خود بستاند و می پرورد، چنان که شما چهار پای خویش بپرورید تا آنگاه که خرمایی، چند کوه احد شود» و گفت، «فردا هر کسی در سایه صدقه خویش بود تا آنگاه که میان خلق حکم بکنند»، و گفت،«صدقه هفتاد در از درهای شر ببندد» و پرسیدند که کدام صدقه فاضلتر؟ گفت، «آن که در تندرستی دهی در وقتی که امید زندگانی داری و از درویشی نترسی نه آن که صبر کنی تا جان به حلق رسد، آنگاه گویی این فلان را و آن فلان را، که آن خود فلان را شد، اگر تو گویی و اگر نه».
هوش مصنوعی: پیامبر (ص) فرمودند که باید صدقه داد، حتی اگر تنها یک خرما باشد که بتواند زندگی یک درویش را نجات دهد و گناه را از بین ببرد، مانند آب که آتش را خاموش می‌کند. همچنین توصیه کردند که از دوزخ بپرهیزید، حتی اگر تنها نیم خرما بتوانید بدهید و اگر نتوانید، با کلامی نیکو سخن بگویید. ایشان همچنین فرمودند که هیچ مسلمانی نباید از حلال صدقه دهد، زیرا خداوند آن را با لطف خویش می‌پذیرد و آن را پرورش می‌دهد، چنان‌که شما چهارپایان خود را پرورش می‌دهید تا زمانی که صدقه‌تان به مقداری بزرگتر تبدیل شود. در روز قیامت، هر کس در سایه صدقه‌اش قرار خواهد گرفت تا زمانی که در بین مردم حکم صادر شود. همچنین فرمودند که صدقه می‌تواند هفتاد در را به روی شر و بزهکاری ببندد. وقتی از ایشان پرسیدند که کدام صدقه ارزشمندتر است، فرمودند: صدقه‌ای که در زمان سلامتی و امید به زندگی داده شود و نه زمانی که انسان به مرگ نزدیک شده و بخواهد فقط برای نجات خود صدقه دهد.
و عیسی (ع) گفت، «هر که سایلی را نومید دارد و از در بازگرداند، تا هفت روز ملایکه در آن خانه نشوند» و رسول (ص) دو کار با هیچ کس نگذاشتی بلکه به دست خود کردی: صدقه به درویش به دست خود دادی و آب طهارت به شب خود بنهادی و سر بپوشیدی و گفت رسول (ص)، « هرکه مسلمانی را جامه ای بپوشاند، در حفظ خدای می باشد تا از آن خرقه بر او می ماند» و عایشه، رضی الله عنها، پنجاه هزار درم به صدقه بداد و پیراهن پاره بردوخته بود که خود را پیراهن نکرد و ابن مسعود گوید که مردی هفتاد سال عبادت می کرد، پس گناه عظیم بر وی برفت که عبادت او خبط شد، پس درویشی بگذشت و یک گرده نان بدو داد، آن گاه او بیامرزیدند و عمل هفتاد ساله با وی دادند و لقمان پسر را گفت، «هرگه گناهی بر تو برود، در پی آن صدقه بده و توبه کن» و عبدالله بن عمر شکر به صدقه بسیار دادی و گفتی، «خدای تعالی می گوید، لن تنالوا البر حت تنفقوا مما تحبون و خدای تعالی داند که من شکر دوست دارم» و بوسفیان گوید، «هرکه خود را به ثواب صدقه محتاج تر از آن نداند که درویش را به صدقه، آن صدقه از وی قبول نیوفتد» و حسن بصری، رحمه الله علیه، نخاسی را دید با کنیزکی نیکو، گفت، «به دو درم بفروشی؟»، گفت، «نه»، گفت، «خدای تعالی حور عین را به دو حبه می بفروشد، که از این کنیزک بسیار نیکوتر آید»، یعنی صدقه.
هوش مصنوعی: عیسی (ع) بیان کرد که هر کس امیدی بر کسی داشته باشد و او را در درگاه خود ناامید کند، ملایکه تا هفت روز در آن خانه حضور نخواهند داشت. رسول الله (ص) دو کار را به طور مستقیم انجام داد: او صدقه‌ای به درویشی داد و از آب طهارت برای خود در شب استفاده کرد. همچنین سر خود را پوشاند و گفت هر کس جامه‌ای به یک مسلمان بپوشاند، خداوند او را تحت حفظ خود قرار می‌دهد تا وقتی که آن جامه بر او باقی بماند. عایشه (رضی الله عنها) پنجاه هزار درم به صدقه داد و پیراهن پاره‌ای را که خود نمی‌پوشید، تعمیر کرد. ابن مسعود می‌گوید مردی هفتاد سال عبادت کرد و سپس گناه بزرگی соверш کرد که عبادتش مورد مضرت قرار گرفت. درویشی از کنار او عبور کرد و یک گرده نان به او داد، در نتیجه او آمرزیده شد و اعمال هفتاد ساله او به حسابش نوشته شد. لقمان به پسرش گفت که هرگاه گناهی مرتکب شد، پس از آن صدقه بدهد و توبه کند. عبدالله بن عمر به طور فراوان صدقه می‌داد و می‌گفت خداوند می‌فرماید: «شما هرگز به خوبی نخواهید رسید تا از آنچه دوست دارید انفاق کنید» و او می‌دانست که خداوند صدقه را دوست دارد. بوسفیان اظهار کرد که اگر کسی خود را به ثواب صدقه احتیاج‌مندتر از درویش بداند، آن صدقه از او پذیرفته نمی‌شود. حسن بصری (رحمت الله علیه) دید که کسی کنیزکی زیبا دارد و از او خواست که او را به دو درهم بفروشد. او پاسخ داد که نمی‌فروشد. حسن گفت: «خداوند حوری‌های بهشتی را به دو حب بهشت می‌فروشد، که این کنیزک از آن‌ها بسیار بهتر است»، اشاره به خیرات و صدقات.
