شمارهٔ ۱۴ - در مدح گوید

هوش مصنوعی: خداوندا، بخشش و مهربانی‌ات به قدری فراوان است که همچون یک گردنبند بر گردن من افتاده است.

هوش مصنوعی: زمانی که سایه‌ی گوهر در معادن افتاد، جواهرات در آنجا پدیدار شدند.

هوش مصنوعی: وقتی که نام تو بر آهن افتاد، آهن به ابزاری برای سهم و سیاست تبدیل شد.

هوش مصنوعی: شرح حال تپش سلاح و نیزه‌ات به قدری ترسناک و تأثیرگذار است که لرزشی بر جان مردان و زنان ایجاد کرده است.

هوش مصنوعی: چقدر زیبایی و لطافت تو به روغن می‌ماند که بر روی پارچه می‌نشیند و جلوه‌گری می‌کند.

هوش مصنوعی: آنگاه که پیمانه لبریز شد، مسکین در خانه تو با تو هم‌نشین شد.

هوش مصنوعی: مگس چه زمانی می‌تواند پرده را کنار بزند زمانی که کسی داخل پرده افتاده باشد؟

هوش مصنوعی: تو در برابر تیرهای عشق دل مرا همچون زره ای پوشانده است.

هوش مصنوعی: من بر سر راه عشق، تحت تاثیر ستارگان خوشبختی قرار گرفتم و مانند نور زهره، نغمه‌ای دلنشین به پا کردم.

هوش مصنوعی: وقتی که تو مانند خورشید طلوع می‌کنی، دوستانت از برکت وجودت در اطرافت گرد هم می‌آیند.

هوش مصنوعی: وقتی که من با تو وارد باغ زیبایی شدم، حسودان به سقوط و نابودی دچار شدند.

هوش مصنوعی: روشنایی‌ای بود که هیچ روغنی نداشت و روح من مانند تصویر شمعی که بر من افتاده است، در حال حرکت بود.

هوش مصنوعی: به لطف خداوند، در دوران خوشبختی تو، نام و آوازه‌ام بالا گرفته و زندگی‌ام از خوبی‌ و رفاه پر شده است.