شمارهٔ ۱۰۵ - قسمت اولی است از قصیده ای ؛ و موجود از آن در بیان توحید است

هوش مصنوعی: خداوندی که جهان‌ها را به وجود آورده، خالق هزاران عالم و موجودات است.

هوش مصنوعی: روزی به مردم و مخلوقات، کسی که جهان را می‌داند و از رازها آگاه است، می‌گوید که خداوند هم در پنهان و هم در نمایان وجود دارد.

هوش مصنوعی: این عبارت به معنای این است که وجود پاک و خالصی توانایی و قدرتی دارد که در روزهای روشن به طور واضح و در شب‌های تار نیز اثر خود را نشان می‌دهد. به عبارتی، این پاکی همواره در هر زمان و مکانی تاثیرگذار است.

هوش مصنوعی: او در آغوش شب، روز را از دامن خزان به سوی نوبهار می‌کشد.

هوش مصنوعی: اگر وجود و یگانگی خداوند را در نظر بگیریم، می‌بینیم که همه چیز در این جهان، از جمله خاک، مور، مار، خورشید، نور و آتش، تنها جلوه‌هایی از این وجود واحد هستند.

هوش مصنوعی: روز و شب مانند دو پرنده‌ای هستند که بر شاخه‌ی آفرینش خدا نشسته‌اند. یکی از آن‌ها پرده‌ها را کنار زده و دیگری در تلاش است تا این پرده‌ها را حفظ کند.

هوش مصنوعی: ماه با زیبایی و قدرت خود، همچون یک عروس، بر تخت شب نشسته است و از بالا به زمین می‌نگرد.

هوش مصنوعی: خورشید در آسمان مانند یک سپر سوزان بر فراز حصاری از آب می‌درخشد و خودش را به نمایش می‌گذارد.

هوش مصنوعی: تنها آفریدگار است که می‌داند چطور شمع و مشعل را بارها و بارها به چرخ زندگی عرضه کند.

هوش مصنوعی: بادها به هم می‌خورند و دنیا را به حرکت درمی‌آورند، مانند اینکه زمین از آب‌هایشان پر می‌شود و ابرهایشان سواری می‌دهند.

هوش مصنوعی: از تکه‌های ابر مانند شتری در آسمان حرکت می‌کنند و از صدای رعدشان ابرها را به حرکت درمی‌آورند.闪电 هم باعث می‌شود که نور بیشتری به آسمان بتابد.

هوش مصنوعی: زمانی که باغ در بهار به زیبایی آراسته می‌شود، جهان نیز با قد و قامت خلق و درختان پر از میوه، زینت می‌یابد.

هوش مصنوعی: طاوس زیبا و فریبنده‌ای که با شکوه و آرامی در باغ می‌رقصد، نشانی از هنر و آفرینش خداوند است. در این باغ، زندگی و زیبایی به وضوح جلوه‌گر است.

هوش مصنوعی: دشت وسیع و بی‌پایان به لطف و رحمت او پر از نعمت است، مانند دریای بیکران که همیشه در حال خروش و طغیانی است.

هوش مصنوعی: گل‌ها در کاشغر مانند موهای بافته و آراسته‌ای هستند، و همان‌طور که لب‌های شیرین مردم قندهار مانند قند هستند.

هوش مصنوعی: نگارخانه قدرت پر از زیبایی‌هایی است که از میوه‌ها، گیاهان، گل‌ها و جانوران ساخته شده است.

هوش مصنوعی: در بهار، خالق زیبایی شعر را همانند گلی می‌داند که با سوزن از خاری دوخته شده است. این تصویر به لطافت و ظرافت ابیات شاعرانه اشاره دارد که در دل طبیعتی زیبا و متنوع شکل گرفته‌اند.

هوش مصنوعی: در دوره‌ی خزان، نرگس به خاطر زیبایی‌اش تاج فرشته‌وار را می‌گیرد و در عین حال، گل سمن هم مانند گوشواره‌ای به او می‌آویزد.

هوش مصنوعی: در زمستان، برف و پرندگان سیاه در مه، زیبایی و زندگی باغ‌ها را به تصویر می‌کشند. بازیگوشان به دیدن باغ‌ها می‌آیند و سیاهان زنگبار به زندگی و نشاط آنجا افزوده‌اند.

هوش مصنوعی: در فصل تابستان، باغ مانند آسمان، میوه‌هایی مانند ستاره به بار می‌آورد از شاخه‌هایش.

هوش مصنوعی: سپس مانند سیب، شکلی زیبا به خود می‌گیرد و شاخه‌ها را با دانه‌های انار زینت می‌بخشد.

هوش مصنوعی: خدای پاک و بزرگ، که همه موجودات از جمله شیران جنگل و پرندگان دشت، او را با ستایش یاد می‌کنند.

هوش مصنوعی: کشتی عاجزانی که در برابر طوفان قرار دارند، با نام او، که بر تمامی چیزها تسلط دارد، در دریای پر تلاطم آرام می‌شود.

هوش مصنوعی: در دعوت مسیح، پرنده‌ای از گل به وجود آمد، و در معجزه‌ی کلیم، ماری از چوب خلق شد.