قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۶ - در ستایش شاهزادهٔ آزاد شجاع السلطنه مرحوم حسنعلی میرزا طاب‌ لله ثراه فرماید

هوش مصنوعی: متأسفانه، پسرعمویم باعث ایجاد درد و مشکلات زیادی برای من شده است.

هوش مصنوعی: من به شدت خوشحال و شاداب از او هستم و او به شکل واقعی‌تری از غم و اندوه نمایان شده است.

هوش مصنوعی: عشق او برای من زندگی پر از شادی و خوشی به ارمغان آورده، در حالی که غم و اندوه دائمی من هم به خاطر اوست.

هوش مصنوعی: هر چیزی که من به دیگران می‌بخشم، از دسترنج و ثروت من برمی‌آید.

هوش مصنوعی: من مانند سهراب هستم که بر زمین افتاده و او (سهراب) در برابر رستم، یعنی من، شکست خورده است.

هوش مصنوعی: او به من ظلم می‌کند و من در برابرش مظلوم هستم؛ من در اندوه و عزاداری هستم و او برای من در این موقعیت، کسی نزدیک و محرم است.

هوش مصنوعی: پای من برای هر جا آماده است، حتی اگر در آنجا سوگواری باشد.

هوش مصنوعی: روش من با روش او متفاوت است و دانش او فراتر از فهم من است.

هوش مصنوعی: هر لحظه از وزش باد او، همه جا پر از هیجان و ناآرامی است، در حالی که من یک دنیا خاطرات و احساسات جمع کرده‌ام.

هوش مصنوعی: اما با این حال، او برای من از دل و چشمانم عزیزتر است.

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم از او جدا شوم، چون به هر حال او رازدار من است.

هوش مصنوعی: برایم شرم‌آور است که نتوانستم به او خدمت کنم و این به خاطر نداشتن اراده و تصمیم قاطع من است.

هوش مصنوعی: من چشمی دارم که به آن نگاه می‌کنم و به آن سگ خودم را می‌خوانم؛ سرباز وفادار من که پادشاه دوران و بزرگ‌ترین فرمانروای من است.

هوش مصنوعی: شیر اوژن حسن، بهترین و برجسته‌ترین کسی است که سخن او مانند سخن عیسی تأثیرگذار و دل‌نواز است.

هوش مصنوعی: کسی که بگوید در همه حال، سرنوشت و کامیابی همیشه با پرچم من همراه است.

هوش مصنوعی: بیت به این معناست که چرا سیاره‌ی شاه (که به خورشید اشاره دارد) از خجالت و شرم من که دارای اراده و تصمیم قوی هستم، خجالت می‌کشد. این نشان‌دهنده‌ی قدرت و اعتماد به نفس شخصی است که احساس می‌کند حتی خورشید هم در برابر او شرمنده است.

هوش مصنوعی: من دارای عقل و فهمی مانند موسی هستم، و از خصلت بخشندگی و سخاوت عیسی بهره‌مندم، همچنین طبیعی چون مریم دارم.

هوش مصنوعی: گردن‌های بزرگ و بارز در هفت اقلیم تحت تأثیر و در چنگال خمیده‌ی من هستند.

هوش مصنوعی: چون سلیمان، همه‌ی زمین در دست من است و من همانند نگین بر روی این زمین می‌درخشم.

هوش مصنوعی: آسمان زیبا در حریم من می‌چرخد و کعبه به عنوان درگاه من و لطف و رحمت من همچون آب زمزم است.

هوش مصنوعی: نی، من خدای خودم هستم، ولی در عین حال خداوندی دارم که ملک و فرمانروایی زمان و فضای جهان را در دست دارد.

هوش مصنوعی: لطف و محبت من به مانند بهشتی است، در حالی که خشم و غضب من مانند جهنم می‌سوزد.

هوش مصنوعی: قدرت من استوار و قوی است، اما سرنوشت و تقدیر من غیرقابل تغییر و قطعی است.

هوش مصنوعی: ستایش تو به قدری بزرگ و عظیم است که من، با زبان بی‌زبانم، قادر به بیان آن نیستم.

هوش مصنوعی: بهتر است که دعا و خواسته‌های تو برآورده شود، زیرا این موضوع آرامش خاطر من را تأمین می‌کند.

هوش مصنوعی: بادِ یار تو تا روز قیامت که لطف خداوند برترین خواهد بود، در کنار توست.