شمارهٔ ۲

هوش مصنوعی: گوش خود را باز کن و به خانه ما بیا و سخنان پادشاهی که سرزمین‌ها را فتح کرده، بشنو.

هوش مصنوعی: دوست، بیا و یک جام شراب قرمز برای ما بیاور تا لحظه ای از این دنیا و سختی‌هایش دور شویم.

هوش مصنوعی: در آسمان‌های هفت‌گانه، خواب و خوراکی برای ساکنان آن‌ها باقی نماند، به خاطر ناله‌های شبانه و گریه‌های ما.

هوش مصنوعی: معشوق به من جام می داد و گفت بنوش و از نگرانی و غم دور شو و این لحظه را از بدی‌هایی که بین ما بوده، فراموش کن.

هوش مصنوعی: او به حال من رحم کرد و این را گفت که بعد از این، وقتی وفای ما را ببینی، خوشحال باش.

هوش مصنوعی: آتش عشق تو چنان قدرتی دارد که همه جهان را سوزانده و حتی یک شعله‌اش هم به سمت ما آمده و ما را تحت تأثیر قرار داده است.

هوش مصنوعی: در زندگی ممکن است به ما نپردازی و در کنار ما نباشی، اما خواهش می‌کنم بعد از اینکه نیستیم و از دنیا می‌رویم، دل‌ت را به ما رحم کن و یاد ما را زنده نگه‌دار.

هوش مصنوعی: اگر تو از کنار ما بگذری، ای سرو خوش‌تراش، ما به خاک تبدیل شده‌ایم و صدای‌مان به گوش نمی‌رسد.

هوش مصنوعی: از کوی تو برخاستیم و از دست تقدیر، ای خدا، که دیگری نتواند به جای ما بنشیند.